آرشیو "فیلمنوشت"

خفه گی؛کاریکاتورهای باقی مانده
فیلم های جشنواره در یک قاب/12

خفه گی؛کاریکاتورهای باقی مانده

30نماایران:فیلم صورت خوبی دارد اما در روایت کاملا دست و پا یسته و محافظه کارانه پیش می رود و بیشتر تمرکز جیرانی روی فضا سازی های خاص با آدمهای اندک، شده است و در یک جغرافیا و زمان نامشخص که اثر را دچار تردیدهای بسیاری می کند اما پشت فیلم یک تجربه ناپخته هویدا نیست،بلکه یک نگاهی است که به اشتباه مسیرش را جدا می کند.

کارگر ساده نیازمندیم؛شاید برای شما هم اتفاق بیافتد!
فیلم های جشنواره در یک قاب/13

کارگر ساده نیازمندیم؛شاید برای شما هم اتفاق بیافتد!

30نماایران:در «کارگر ساده نیازمندیم» که اصلا عنوانش هم ارتباط زیادی به ماهیت فیلم ندارد با فیلمی مواحه هستیم که شخصبت سازی در آن به اندازه ای الکن و کوچک است که همه در اندازه یک تیپ باقی می مانند از سحر قریشی تا خود کارگر ساده، البته فیلم به اندازه ای سوژه کوچکی دارد که حتی شخصیت پردازی اگر هم کامل انجام می شود اما باز هم فیلم در همین مسیر سراشیبی قرار داشت.

انزوا؛ سبکی که استایل نیست
فیلم های جشنواره در یک قاب/10

انزوا؛ سبکی که استایل نیست

30نماایران:«انزوا» در میان فیلم اولی ها که مدعی هم است از نگاهی می آید که وابسته به جریان اشتباه «هنروتجربه» است، که همین جریان نشان داده که وجودش برای سینمای ایران آفت های بلند مدت دارد و فیلمساز جوان را در شرایطی قرار می دهد که سینما را آنچه دوست دارد را سبک کند و البته سبکی که استایل نمی شود.

ماه گرفتگی؛ رویای خیال فیلم شدن
فیلم های جشنواره در یک قاب/9

ماه گرفتگی؛ رویای خیال فیلم شدن

30نماایران:هر حرفی برای بیان در سینما باید شکل دراماتیک خودش را بگیرد و فیلمساز خیلی محافظه کارانه و با ترس این سوژه را دنبال می کند و به جای خلق گره های حساس که تعلیق های خودش را بطلبد به سمت کلیشه هایی رفته که هیچ تعلیقی را به همراه ندارد.

فِراری؛ عاقبت سهل دیدن سینما
فیلم های جشنواره در یک قاب/8

فِراری؛ عاقبت سهل دیدن سینما

30نماایران:«فراری» می توانست فیلم خوبی باشد اما نگاه داودنژاد به سینما بسیار سهل شده و همین ساده نگاه کردن به این پدیده باعث شده که بدسلیقگی در فیلم موج بزند و حالا نگارنده نمی تواند حتی یک پلان زیبا اشاره کند که همه عناصر زیبایی شناسی در خدمت میزانسن کارگردان باشد.

آباجان؛ شلخته ای بی هویت که حرف زیاد می زند
فیلم های جشنواره در یک قاب/7

آباجان؛ شلخته ای بی هویت که حرف زیاد می زند

30نمایران:«آباجان» ابتدا از فیلمنامه ضربه می خورد و اصرار علیمردانی بر نوشتن کاملا اشتباه است، چرا که او تکنسین خوبی است اما نویسنده ای است که به ایده هایش خیلی اعتماد می کند .

ویلایی ها؛ شخصیت سازی یا موقعیت سازی؟
فیلم های جشنواره در یک قاب/6

ویلایی ها؛ شخصیت سازی یا موقعیت سازی؟

30نماایران:همچنان عرصه سینمای دفاع مقدس نیازمند شخصیت سازی است تا موقعیت سازی، همانطور که در «ایستاده در غباز» با شخصیتی مواجه شدیم که ساخته شد و هر تصمیم و رفتار او از نظر مخاطبش درست می آمد و این عرصه همچنان محلی است برای تجربه های تازه با روایت ها جذاب که سینمای ایران در آن آثار شاخصی را داشته است.

نگار؛ دنیای اشتباهی
فیلم های جشنواره در یک قاب/5

نگار؛ دنیای اشتباهی

30نماایران:«نگار» از یک دنیای اشتباهی و خیالی می آید که مخاطب ابتدا سخت به این دنیا پا می گذارد و زمانی هم که وارد می شود، تمام منطق های داستانی را باید جا بگذارد و با اعتماد به فیلمساز وارد آن دنیای ساخته شده شود.

ماجان؛ حفره های دورافتاده!
فیلم های جشنواره در یک قاب/4

ماجان؛ حفره های دورافتاده!

30نماایران:«ماجان» در داستان بی شباهت با فیلم «زمانی برای دوست داشتن» نیست و پایه اصلی فیلم سیفی آزاد برگرفته از همان قصه است که در پرداخت و ساختار حرف تازه ای ندارند و هر دو فیلم هم برای پخش در مدیوم تلویزیون بسیار مناسبتر هستند.

چراغ های ناتمام؛ گنجینه بدون اسرار فیلمساز!
فیلم های جشنواره در یک قاب/3

چراغ های ناتمام؛ گنجینه بدون اسرار فیلمساز!

30نماایران:فیلم داستان نویسنده ای است که با وجود داشتن اصول و تن ندادن به ارتزاق زندگی به هر شیوه ای در مسیری قدم می گذارد که نیازمند واکاوی یک گنجینه است و این گنجینه که می توان از آن به عنوان دفاع مقدس یاد کرد، همچنان می تواند موضوع بسیاری از فیلم ها باشد