آرشیو "نقد فیلم"

«۱۵:۱۷ به سمت پاریس»؛ بیانیه ژورنالیستی کلینت ایستوود

«۱۵:۱۷ به سمت پاریس»؛ بیانیه ژورنالیستی کلینت ایستوود

30نماایران-حمید غفاریان:«15:17 به سمت پاریس» تحت هیجانات ترامپی ساخته شده است که ایستوود هم گرفتار آن شده است،سینماگری که به تنهایی تعریف یک سینما است اما حس برجسته نشان دادن کشورش او را از بسیاری مسائل ساده و پیش پا افتاده درام دور انداخته است و در نهایت با فیلمی طرف است که یک بیانیه پروپاگاندایی ژورنالیستی است.

خوک؛ شوخیه مگه؟!

خوک؛ شوخیه مگه؟!

30نماایران - حمیدغفاریان:فیلمنامه «خوک» مواجه است با شخصیت هایی که تعریف درستی ندارند و شخصیت پردازی الکنی هم دارند مانند کارکتری که علی مصفا،لیلی رشیدی و سیامک انصاری بازی کرده اند و یا نوع رابطه ها هم مشخص نیست و حتی موقعیت هایی که می سازد.

درساژ؛ بن بست آخر

درساژ؛ بن بست آخر

30نماایران-حمید غفاریان:«درساژ» داستانی دارد که محصول چند داستانک کوچکی است که در کلیت به یک فیلمنامه منسجم تبدیل نشده است و قصه ای بدون کشش دراماتیک دارد و بی هویتی شخصیتی،جغرافیایی در فیلم موج می زند به طوری که پس از هر لحظه باید آمادگی حضور شخصیت هایی را داشت که مشخص نیست جایگاه آنها در روند قصه به چه شکلی است!

لحظات تاریک؛ قدرت شناسنامه دار

لحظات تاریک؛ قدرت شناسنامه دار

30نماایران - حمیدغفاریان: «تاریک ترین لحظات» در کنار «دانکرک» نولان از فیلم های مهم سال 2017 هستند که هر دو در جایگاه تاریخی جنگ جهانی دوم و ساحل دانکرک، سند مهمی از تاریخ یک دوران پر التهاب هستند.

به مناسبت تولد آقای فیلمساز / لحظه های لعنتی منتهی به ۶۰ سالگی!

به مناسبت تولد آقای فیلمساز / لحظه های لعنتی منتهی به ۶۰ سالگی!

30نماایران - حمیدغفاریان:حالا که در سن 55 سالگی در تدارک فیلم جدیدش است، یاد مصاحبه ای از او می افتیم که 60 سالگی شروع بازنشستگی اش است و در صورتی که نتواند به صورت 35 فیلمبرداری کند، سن بازنشستگی اش هم پایین تر می آید، این صحبت ها نگرانی این روزهای طرفداران فیلمسازی است که در کارنامه محدود فیلمسازی اش یک شیدایی می بینیم که سینما در آن رنگ دیگری دارد .

روانی؛ خانه ارواح ساکن هتل بیتس

روانی؛ خانه ارواح ساکن هتل بیتس

30نماایران - حمید غفاریان:«روانی» آلفرد هیچکاک نمونه ای کامل و مرجعی تمام عیار برای یک قصه گویی ساده دلهره وار با فرمی یک دست است که همچنان سکانس به سکانس آن لازمه یادآوری و تحلیل های تازه در چیدمان یک سینمای مولف است.

سه بیلبورد خارج از ابینگ،میزوری؛ پازل ناهمگون

سه بیلبورد خارج از ابینگ،میزوری؛ پازل ناهمگون

30نماایران - حمیدغفاریان:تکه هایی مثل شرکت تبلیغاتی،اداره پلیس،خودکشی و زندگی رئیس پلیس،رئیس پلیس جدید،کوتوله و.... همه این داستانک ها که می خواهد یک منطق را در بافت داستانی روایت کند به یک زبان اصیل و سلیس تبدیل نمی شود و در همه عناصر، کارگردان به حد متوسط بودن رضایت داده است و همین رضایت دادن هاست که دیدن آن عصبانی می کند.

پست؛ عبور از پله های دشوار

پست؛ عبور از پله های دشوار

30نماایران - حمید غفاریان:«پست» در ادامه فیلم های قبلی اسپیلبرگ و به خصوص «پل جاسوسان» اثر درخشانش به دنبال بستر سازی برای موقعیت آدمهایش است تا این موقعیت ها تبدیل به فرصتی برای جاه طلبی آنها شود و همانطور که در پوستر هم دو شخصیت اصلی را می بینیم که در ابتدای پله ها قرار دارند و می خواهند از این پله ها با نگاهی به بالا عبوری بسیار داشته باشند .

بلیدرانر ۲۰۴۹؛ دنیایی شبیه به فردا

بلیدرانر ۲۰۴۹؛ دنیایی شبیه به فردا

30نماایران - حمید غفاریان:«بلیدرانر2049» در عین حال که یک فیلم خیالی خوب است اما ترسناک هم هست به شکلی که عصر دیجیتال در زندگی بشر سایه انداخته است و این سایه هر روز گسترده تر می شود و شاید ترس دیدن این فیلم در روزگاری که هوش مصنوعی در حال نزدیک شدن به زندگی انسان است، در زمانه ای به یک امر عادی تبدیل شود و آن وقت است که ترس دیدن فیلم بلیدرانر به ترس لحظه به لحظه انسان تبدیل شود.

مادر!؛ جنون معلق یک فیلم

مادر!؛ جنون معلق یک فیلم

30نماایران - حمید غفاریان: «مادر!» همانطور که در آن علامت تعجب جلوی این عنوان مهم آمده است، پر از روایت تعجب برانگیز است و این تعجب برانگیزی هم آرنوفسکی سعی کرده است بدون جغرافیا و بدون نام گذاری شخصیت ها حفظ شود اما مخاطب چقدر اجازه به فیلمساز می دهد که این میزان جنون آمیز بنویسد؟ قطعا این نوع روایت و این نوع ساخت یک ریسک بزرگی است که راه رفتن روی لبه تیغ است.