آرشیو "راهنمای فیلم 37"

برای سه فیلم جشنواره/ همراهی با تریلر نفس گیر نرگس آبیار و راز ماندگاری «۲۳ نفر»

برای سه فیلم جشنواره/ همراهی با تریلر نفس گیر نرگس آبیار و راز ماندگاری «۲۳ نفر»

30نماایران - الناز دیمان:«شبی که ماه کامل شد» در تمامی ابعاد یک اثری سینمایی موفق ظاهر شده و به مجموعه‌ای کامل از فرم و محتوای ایده ال تبدیل می‌شود. بازی‌های فیلم همه عالی هستند. فرشته صدرعرفایی و آرمین رحیمیان در نقش‌های‌شان می‌درخشند. فیلمبرداری بخصوص در بخش پاکستان بی‌نقص است و قاب‌بندی‌ها، حرکت دوربین و بخش‌های دوربین روی دست همه در خدمت اهداف روایی فیلم هستند. همچنین نماهای هلی شات از درگیری‌های مسلحانه با این ظرافت را پیش‌تر تنها در آثار هالیوودی دیده بودیم.

سرخپوست؛ بی صدا فریاد کن

سرخپوست؛ بی صدا فریاد کن

30نماایران - حمید غفاریان:«سرخپوست» برای فیلمسازی که از آپارتمان بیرون آمده و به سینما جدی تر نگاه می کند، به خودی خود یک موفقیت محسوب می شود که می تواند در ادامه راه برایش مفید باشد.

متری شیش و نیم – سعید روستایی؛ حسرت پرواز

متری شیش و نیم – سعید روستایی؛ حسرت پرواز

30نماایران - حمید غفاریان: دومین فیلم سعید روستایی نشان از همان آسیبی است که انتظار می رفت برای او رقم بخورد و آن هم برجسته کردن اولین فیلمش به عنوان یک پدیده در سال خودش بود که حالا منجر شده با فیلمی مواجه باشیم که در روند قصه گویی و تغییر لحن بسیار دست و پا بسته جلو می رود و این تغییر لحن به شکلی است که حتی شخصیت اصلی فیلم را هم جابجا می کند و این در شکل کلی ساختاری، فیلمنامه را از آن ریتم اصلی می اندازد.

درباره سه فیلم جشنواره / از بی حوصله گی فریدون جیرانی تا ترغیب برای جان دار!

درباره سه فیلم جشنواره / از بی حوصله گی فریدون جیرانی تا ترغیب برای جان دار!

30نماایران - الناز دیمان:فیلم قبلی جیرانی اثری جنایی و نوآر و جذاب بود که مورد ستایش منتقدان و استقبال مخاطبان قرار گرفت و کارگردان را به ساخت فیلمی در همان حال و هوا ترغیب کرد اما جیرانی در «آشفته‌گی» از مسیر درستش در «خفه‌گی» که آداپته کردن قصه‌ای نوآر با فضای ایران و کاراکترهای ایرانی بود دور شده و در فضایی عجیب و غریب که برای مخاطب نا آشناست فرو رفته است.

دیدن این فیلم جرم است؛ ادعایی که فیلم نیست

دیدن این فیلم جرم است؛ ادعایی که فیلم نیست

30نماایران - حمید غفاریان: فیلمساز با بهره گیری از فیلم مهم تاریخ سینمای ایران، «آژانس شیشه ای» سعی کرده است نعل به نعل آن را کپی کند که جدای از اینکه در خلق کپی هم بازمی ماند و اسیر یک سری دیالوگ ها و موقعیت هایی می شود تا شعارها مطرح شود و از طرف دیگر در ادامه برخی دیگر از فیلم های جشنواره  که در مضمون آن، قانون را جدی نگرفتند، در اینجا هم مواجهیم با فیلمی که قانون را زیر سوال می برد و تمام ارگان های خارج از یک پایگاه بسیج را مخدوش نشان می دهد.

درباره سه فیلم جشنواره/ از روایت قهرمان زخم خورده در «معکوس» تا لکنت قصه گویی «سال دوم دانشکده من»

درباره سه فیلم جشنواره/ از روایت قهرمان زخم خورده در «معکوس» تا لکنت قصه گویی «سال دوم دانشکده من»

30نماایران - الناز دیمان:اولین فیلم پولاد کیمیایی نه آنقدر که انتظار می رفت شبیه آثار پدرش است و نه آنقدر بی شباهت که آنرا فاقد تاثیرپذیری از آثار کیمیایی پدر بدانیم. اینجا هم با قهرمان زخم خورده‌ی تنها طرف هستیم و رفیق با مرامش که تلخی رفتار و زبان قهرمان قصه را تحمل می‌کند و بخاطر او کتک هم می‌خورد. اما روایت قصه‌ی این قهرمان تلخ و تنها امروزی‌تر و حتی از آثار متاخری مسعود کیمیایی بهتر و سروسامان‌دارتر است.

طلا – پرویز شهبازی / نسخه ای برای انفعال ؛ از فیلم تا ملت!

طلا – پرویز شهبازی / نسخه ای برای انفعال ؛ از فیلم تا ملت!

30نماایران - رامین کیانفر: انفعال به طور عجیبی در همه کارکتر های «طلا» رخنه کرده است و این ها در ظاهر نماینده نسلی هستند که باید برای حل معضلات خود به جلو پیش بروند و فیلمساز هم موقعیت هایی که برای آنها ترسیم می کند خارج از منطق فیلمنامه است! منطقی که در بدیهی ترین اصول اولیه داستانی و واقعیت جا مانده است.

مسخره باز؛ آدمهای کوکی

مسخره باز؛ آدمهای کوکی

۳۰نما ایران-حمید غفاریان: «مسخره باز» اولین فیلم همایون غنی زاده، برگرفته از جهانی است که در آن وابسته به برخی از فیلم های مهم تاریخ سینماست، که گویی با نمایش در هم آمیخته شده و در آخر معجونی را روی پرده فرستاده است.

قصرشیرین – رضا میرکریمی؛ خشونت رِندانه

قصرشیرین – رضا میرکریمی؛ خشونت رِندانه

30نماایران - حمید غفاریان: «قصرشیرین» فیلم تازه میرکریمی برخلاف منفعل بودن دو فیلم قبلی اش به دل جاده آمده است و روایت داستانی را دارد که در آن خشونت مرد منجر به تصمیم گیری هایش بر علیه خانواده می شود.

درخونگاه؛ روی خط فردیت

درخونگاه؛ روی خط فردیت

30نماایران - حمید غفاریان:«درخونگاه» فیلمی است که با حوصله،صبر و شناخت کامل ساخته شده است و جدای از تاکید بر چهره رییس جمهور سازندگی که در لوکیشن بی مربوط قرار داده می شود، به جزییات بسیار پایبند است اما چه می شود که این صبر و حوصله را اسعدی در فیلمنامه رعایت نمی کند و فیلمنامه را کم می نویسد و برای آن به سبک آثار کلاسیک که علاقه اش هم است، قلاب نمی اندازد تا مخاطبش را گیر بیاندازد و این فرصت را از دست می دهد.