چاپ
برای «جوکر» تادفیلیپس که خود سینماست/ تکان دهنده ترین فیلم یک دوران

سینماناب(30نماایران) - حمید غفاریان:برخلاف جریان ایجاد شده توسط غول هایی چون مارتین اسکورسیزی و فرانسیس فورد کاپولا که دنیای مارول را برخلاف جریان اصلی سینما می دانند، باید گفت که حالا «جوکر» نشان داد، مهم ترین روایت سینما در دوران کنونی را باید از دریچه کامیک بوک ها انتقال داد و «جوکر» آغازگر مسیری است که می تواند بر جریان کلی سینما تاثیرگذار باشد.

اگر بخواهم بدون پیش زمینه و برخلاف همیشه برم سراغ اصل نظرم درباره «جوکر» تادفیلیپس باید بگم که سینمایی ترین اثری است که طی چند سال اخیر دیده ام و حال بند باز فیلم بندباز را دارم که می خواهد بند بازی کند و همان قدر هم خطرناک است که می تواند نظم را برهم زند، هرچند که نیت اول وآخرمان سینماست.

«جوکر» از نقطه دید مردی است که بین خشونت و خوشحالی، دومی را انتخاب می کند اما شرایط او را به خشونت می کشاند و این خشونت جریان ساز می شود، هرچند که تادفیلیپس تلاش دارد تا جوکر را متفاوت از آن قرار دهد اما فصل رقص روی ماشین این ادعا را تا حدود زیادی زیر سوال می برد ولی در انتها جوک در ذهن را برای جوکر تبدیل به موتیف ذهنی همیشگی او برای بیننده جا می زند.

شخصیت پردازی و اجرای بدون لکنت و روان مهم ترین دلیل برای همراهی با کارکتری است که در ما رخنه کرده است، در ابتدا اتفاقاتی که برای وی می افتد نزد مخاطب تبدیل به یک سمپات می شود که حالا در این شرایط باید جوکر چه کند؟! به قول بزرگی در سینمای خودمان، مخاطب تا دقایقی از فیلم شخصیت اصلی را بازیگر(واکین فینیکس) می بیند و از جایی به بعد نقش را و از جایی دیگر خودش را جای شخصیت می بیند و آن وقت است که انتخاب و پرداخت درست درآمده است و با شخصیت همراهی دارد، اتفاقی که در جوکر می افتد و این برای ما که عنصر کنش مندی مان پایین است، دیدن رخدادهایی که جوکر بوجود می آورد نزد ما هم غافل گیرانه است که ما هم بودیم در برابر این هجوم سنگین تلخی چنین واکنشی نشان می دادیم یا مانند آدم های جوگیر ماسک بر روی صورت می گذاشتیم؟! او لحظه ای ماسک را بر روی صورت می گذارد اما خیلی گذرا و آن را درنهایت در همان مترو جا می گذارد و رقصش را می کند و به برنامه تلویزیونی می رود و آن جاست که باز هم در برابر نظم الکن حاکم، مستقل تر می شود و این ظرفیت را برای غیرقابل پیش بینی بودن خودش عرضه می کند که او هیچ وقت علاقه نداشت تا مسخره شود بلکه می خواهد کمدی باشد اما حالا تراژدی اش سراسر شهر را فراگرفته است.

دیگر عیب نیست که سازندگان یک اثر مانند «جوکر» که یک میلیارد دلار هم مخاطب پشتش دارد، شفاف اعلام کند که از سه فیلم خوب مارتین اسکورسیزی «گاو خشمگین»،«راننده تاکسی» و «سلطان کمدی» الهام گرفته است و این تبدیل به اعتباری برای تادفیلیپس می شود که پشتش برای ساخت یک سینما به خود سینما گرم است و شخصیت اصلی اش هم در سینما قوام یافته است و حالا روایتش را در دوران عجیب جهان، دیدنی تر خواهد کرد و قصد دارد تا روحیه کنش مندی را پرورش دهد.

دوربین و فضای ساخته شده در خدمت واکین فینیکس خوب است و چقدر هم خوب بدنش در خدمت جوکر و او بعد از هیث لجر فقید جذابترین و ماندگارترین جوکر زمانه ماست!

برخلاف جریان ایجاد شده توسط غول هایی چون مارتین اسکورسیزی و فرانسیس فورد کاپولا که دنیای مارول را برخلاف جریان اصلی سینما می دانند، باید گفت که حالا «جوکر» نشان داد، مهم ترین روایت سینما در دوران کنونی را باید از دریچه کامیک بوک ها انتقال داد و «جوکر» آغازگر مسیری است که می تواند بر جریان کلی سینما تاثیرگذار باشد.

کلمات کلیدی :

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :