چاپ
جشن منتقدان و انتظارات برآورده نشده!

30نماایران:اعضای انجمن منتقدان نیازمند یک پالایش اساسی است به طوریکه بسیاری از فعالان این حوزه که از آن رو گرفتند، فرصت حضور داشته باشند و همچنین سران شورای مرکزی پیش از هر جهشی به دنبال راهی باشند تا بدان اعضای انجمن منتقدان با یک اجتماع قوی و فراگیر رای گیری داشته باشند

قصه از جایی شروع می شود که مناسبات و جایگاها با هم جور در نمیاد، همانطور که همواره در شرایط طبیعی قاب فیلمساز و منتقد، برجسته نیست و در آن نباید به دنبال حفظ آبروداری بود، چرا که در بسیاری از نقدهای مهم سینمای دنیا هم شاهد گاهی فحاشی هستیم اما در سینمای ایران همواره احترام و حفظ شانیت از سوی بسیاری از منتقدان حفظ می شود که گاه برچسب های بسیاری را دو طیف می خورند.

جشن اخیر منتقدان نمونه بارزی از فضای اشتباهی و کینه دوزانه سینمای ایران بود که همه گویی منتظرند تا فضا را پیدا کنند و یه کوچولو هم به خود حق دهند و بعد پشت تریبون به یک دیگر بتازند البته باید دید ظرف و فضا چظور چنین میزانسنی ایجاد می کند که نتیجه اش می شود شبی که بحث های کارشناسانه و اینکه چطور جوایز در دو فیلم خلاصه می شود؟ جایش را به صحبت های بی حاصلی می دهد که بوی حال گیری می دهد؟

از فیلمساز مطبوع جشنواره های خارجی که به دلیل پز اپوزیسیون طاقت جایزه گرفتن همکار جوان خود را ندارد تا پیشکسوتی که باید بدانیم هرچقدر سن بالاتر می رود، افراد رنجورتر هم می شود و باید خاستگاه آنها را بشناسیم تا منتقدی که محلی پیدا می کند تا مسیر را منحرف کند و بازیگر جوانی که رگ غیرت برون می دهد و افرادی که سخت می توان حتی یک نقد از آنها پیدا کرد همکار خود را خام دست جلوه می دهد و بسیاری از فعالان گذشته و اعضای انجمن که غایب بودند، همه اینها ملغمه ای بود از شبی که نام آن منتقدان سینمای ایران بود.

جشن منتقدان مدتی است در آستانه دستیابی به یک اعتبار بزرگ است اما رویه غلط در رای گیری و همچنین نبود خرد جمعی در چگونگی برگزاری آن باعث شده تا این جایزه آن چنان که در جهان رسمیت دارد، در سینمای ایران نداشته باشد و حداقل ها باید در خود انجمن رعایت شود تا بتوان از آن توقع نتیجه مطلوب را داشت، چرا که همواره وجود چنین محفلی از نبودش بسیار بهتر خواهد بود.

در اولین گام، اعضای انجمن منتقدان نیازمند یک پالایش اساسی است به طوریکه بسیاری از فعالان این حوزه که از آن رو گرفتند، فرصت حضور داشته باشند و همچنین سران شورای مرکزی پیش از هر جهشی به دنبال راهی باشند تا بدان اعضای انجمن منتقدان با یک اجتماع قوی و فراگیر رای گیری داشته باشند و دبیر اجرایی جشن هم از سوی خود اعضا برگزیده شود، چرا که هرساله با یک مکانیزم متفاوت مواجه نباشیم، البته سطح نظم داشتن امسال به نسبت سالهای اخیر شرایط بهتری را داشت، چرا که جعفر گودرزی با پشتوانه اجرایی از سابقه داران انجمن منتقدان محسوب می شود اما ذکر چند نکته را برای روند این جشن ضروری می دانم.

تهمینه میلانی در شب جشن منتقدان اشاره درستی کرد، فارغ از کیفیت فیلم های وی که هیچ گاه باب سلیقه نگارنده نبوده اما چرا باید اعضای مستقل انجمن منتقدان به تابعیت از هیات انتخاب جشنواره آثار آنها را داوری کنند، در حالی که جشنواره هم نشان داده که همواره برخی فیلم های مهم را کنار گذاشته و بسیاری از اولویت های مصلحت اندیشی را رعایت می کند که جایش در رای گیری منتقدان نیست و این بند از آیین نامه نیازمند اصلاح ضروری است.

امسال در یک اقدام درست جوایز بخش صدا و همچنین مستند از رای گیری کنار گذاشته شد، کمتر نقدی را در طول سال می توان پیدا کزد که به نقد صدا پرداخت شود و حتی کمتر منتقدی را می توان شناخت که از نزدیک درگیر تولید یک فیلم باشد به همین دلیل است که جایزه بهترین فیلم را که برای تهیه کننده است باید به لحاظ حجم پرداکشن در نظر گرفت و باید دید که کارگردان و عوامل از فضای ایجاد شده از سوی تهیه کننده چه بهره ای را برده اند اما در آخر می بینیم که جایزه بهترین فیلم هم به فیلمی می رسد که در تهیه آن جزو سهل ترین اثر در سینمای ایران است، هرچند که به لحاظ فیلمنامه و اجرا اثر موفقی باشد.

مساله بعدی که دچار آشفتگی بسیار در اجرای جشن منتقدان وجود دارد به بزرگداشت ها برمی گردد که مکانیزم عقب افتاده ای از جنس جشنواره فیلم فجر دارد، در حالی که همه زحمت کشان این عرصه می دانیم بسیاری از جشنواره های ریز و درشت قرار نیست برای همکاران و پیشکسوتان ما فرش قرمز پهن کنند، پس چرا انجمن منتقدان این فرصت را به دست بازیگرانی می دهد که ارتباطشان با منتقدان مشخص نیست همانطور که در جشن امسال از جمشید هاشم پور و گوهر خیراندیش تقدیر شد، در حالی که انجمن به بسیاری از اهالی قلم و پیشکسوت بدهکار است.

همواره دبیران جشن منتقدان نشان داده اند که علاقه ای ندارند ویترین آدمهایشان را تغییر بدهند و هرساله تعدادی از اعضای دوست داشتنی خودشان را به عنوان اهدا کننده جوایز به روی صحنه دعوت می کند، در حالی که به گفته خود دوستان در رای گیری انجمن منتقدان تمامی اعضا یک رای دارند!

حمید غفاریان

کلمات کلیدی :

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :