چاپ
اسکار سومم آرزوست!

30نماایران: حمید غفاریان - سینمای ایران به واسطه دو اسکار دریافتی از سوی یک فیلمسازش و حواشی بسیار فرهادی برای حضور در مراسم آکادمی اسکار سال گذشته دیگر به عنوان یک شاخص اصلی سینما در اسکار معرفی می شود که این ظرفیت در روند انتخاب هایمان باید بسیار جدی گرفته شود

با توجه به نزدیک شدن به پایان معرفی نماینده سینمای ایران در آکادمی اسکار صحبت های بسیاری درباره انتخاب فیلم در رسانه ها و محافل سینمایی مطرح است و در این میان سازمان سینمایی هم سیاست و شاخص های خود را برای معرفی اعلام نکرده است و از طرفی با توجه به موفقیت دوباره اصغر فرهادی در سال گذشته بی شک باید نماینده ای را معرفی کنیم که اعتبار جهانی اش در اندازه او باشد که با توجه به فیلم های اکران شده سال گذشته تقریبا در این شاخص دست هایمان بسیار خالی است.

سینمای ایران به واسطه دو اسکار دریافتی از سوی یک فیلمسازش و حواشی بسیار فرهادی برای حضور در مراسم آکادمی اسکار سال گذشته دیگر به عنوان یک شاخص اصلی سینما در اسکار معرفی می شود که این ظرفیت در روند انتخاب هایمان باید بسیار جدی گرفته شود و با انتخاب های سطحی و رفاقتی نباید این ظرفیت نادیده گرفته شود و فضایی کارشناسانه و با شناخت دقیق برای حضور دوباره ترسیم کرد.

همچنین فیلمی را نمی توان گزینه جدی دانست که درپخش جهانی و جشنواره های معتبر حضوری خوب داشته باشد و در این وضعیت بخش بین و الملل فارابی باید بسیار قدرتمند باشد و از هر حضور غرفه ای باید بسیار موثرتر واقع باشد تا حداقل بتواند فیلم انتخابی را برای اعضای آکادمی کنترل کند که به شکل شایسته ای نمایش خصوصی داده شود و تنها وظیفه آنها معرفی فیلم نیست بلکه پشتیبانی حداقلی از فیلم در معرفی آن و نفوذ در فضاسازی رسانه ای از وظایف جدی بخش بین و الملل فارابی و سازمان سینمایی است که محمدمهدی حیدریان نباید از آن غافل باشد.

در میان فیلم های اکران شده سال گذشته فیلمی باید انتخاب شود که در نبود پخش کننده و موفقیت جشنواره های جهانی به فیلمی برسیم که در ابتدا هویت سینمایی اش روشن است و در تولید و میزانسن می توانیم «سینما» را در آن درک و حس کنیم و بی شک در این برهوت نداشتن فیلم خوب، «رگ خواب» حمید نعمت الله گزینه بهتری خواهد بود، چرا که دیگر گزینه هایی مثل «ماجرای نیمروز» و فیلم بد پرویز شهبازی «مالاریا» گزینه مناسبی برای معرفی نیستند.

«مالاریا» به لحاظ اینکه حتی تاکنون نتوانسته رضایت سینمادار را برای نمای عمومی به دست بیاورد و در جشنواره داخلی فجر هم مورد توجه قرار نگرفت و در نمایش رسانه های آنهم از اواسط فیلم بسیاری سالن را ترک کردند گزینه ضعیفی برای معرفی خواهد بود.

«ماجرای نیمرزو» علی رغم ساختار نسبتا عجین شده با محتوا اما قطعا فضا و مضمون آن مناسب مخاطب داخلی است و ارجاعات تاریخی آن برای مخاطب بیرونی جذابیتی نخواهد داشت و فیلم مهدویان را بدون داشتن شناخت حداقلی از اوضاع کشور در آن سالها نمی تواند دنبال کرد.

«رگ خواب» حمید نعمت الله در عین حال که فیلم ساده و کوچکی از سینمای ایران است اما نماینده خوبی از روایت داستان در سینمای ایران خواهد بود که برای مخاطب خارجی می تواند جذابیت هایی را به دنبال داشته باشد که در میان رقبای موجود تنها تصویری از یک زن روب استیصال با بازی درست لیلا حاتمی می تواند در ذهن ها بماند، چراکه داوران آکادمی هم به واسطه «جدایی نادر از سیمین» اصغر فرهادی با لیلا حاتمی آشنایی خاطره انگیزی دارند.

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :