چاپ
«دریاچه ماهی» ترجیح داد که برود!

30نماایران: مریم دوستی کارگردان فیلم «دریاچه ماهی» با انتشار یادداشتی از ادامه اکران فیلمش انصراف داد.

به گزارش سایت ۳۰نماایران، در شرایطی که سینماداران به دنبال فیلم هایی هستند که مورد اقبال مخاطبانشان قرار گیرد و فضای رقابتی به نحوی است که فیلم خوب در هر ژانری باید پتانسیل فروش هم به لحاظ معرفی و تبلیغات برای کشاندن مخاطب و در نهایت کیفیت خود اثر باید این مخاطبان را حفظ کند تا بتوان آن را به دیگران توصیه کرد، نمی توان توقع داشت تمامیت ظرفیت سینما در اختیار یک فیلم قرار گیرد، چون به اسم ارزش و دفاع مقدس ساخته شده است اما می توان توقع داشت که سازمان سینمایی و به طبع آن اصناف تحت عناوین شورای عالی تهیه کنندگان،خانه سینما،کانون کارگردانان،کانون پخش کنندگان و….. در جهت معرفی فیلم های در حال اکران در فضاهای عمومی مانند مترو،اتوبوس تندرو،پارکها،فرهنگسراها و …. برآیند و در این مسیر با ارگانهای مرتبط برای تبلبغ فیلم های در حال اکران مذاکره کنند.

براساس این گزارش، رسم انصراف کارگردان از اکران فیلم را گروه دولتی «هنروتجربه» به دلیل برخی بی عدالتی ها به گفته فیلمسازان رواج داد و حالا مریم دوستی؛کارگردان «دریاچه و ماهی» با انتشار نامه ای از ادامه اکران انصراف داد که در ادامه آمده است:

هنوز اکران فیلم به یکماه هم نرسیده است، چرا باید فیلم من با چند سانس پرت و بی ربط شروع به اکران کند و ادامه دهد در صورتیکه فیلمهای نور چشمی ها و باندهای اکران بیش از صدها سانس و بیشمار سالن دارند، فیلم من دقیقا با آغاز بلیط نیم بها اکران شد و سانس های خروس خوان دم صبح، فیلم ارزشی در سینمای ایران فاقد اجر و ارزش است و معیار همه اندیشه ها و ارزش ها گیشه است، خرید بلیط های قلابی برای بالا بردن آمار فروش و زیر بار رفتن به هر کج خلقی و کم فهمی برای ماندن…..بسیار متاسفم که سینمای ایران هنوز و همیشه به فرزندان با غیرت و اندیشمند بدهکار می ماند، هیچ شخص و ارگان و نهادی اجازه توهین به اعتقادات ملی و هنری من را ندارد و این اکران آزاد با سانس های پرت و بیهوده و سالن های اندک نوعی توهین به شخصیت و هویت هنری من بود و رسما از ادامه آن انصراف میدهم ، تا از ادامه توهین جلوگیری نمایم، باشد که مدیران و مسئولین و سینماداران ذیربط با صفرهای آمار فروش بتوانند آخرت خود را بخرند ، خریدن عاقبت بسیار گران است…

دریاچه ماهی در آنجایی از تاریخ سینما می ماند که یاد آور آن باشد، سینمای ایران شایسته دلال صفتی نیست و نباید مدیون رشادت های شهدا باشیم ، اگر آنها بودند ثروت و جایگاهی به مراتب بالاتر و غیر قابل مقایسه تر از دلالان هنر داشتند.»

کلمات کلیدی :

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :