چاپ
عضو هیات انتخاب: توصیه پذیر نبودیم/ از حمید نعمت الله انتظار بیشتر داشتم/ امسال فیلم‌های دولتی خوب ساخته شده بودند

30نماایران: بیست و یکمین برنامه اینترنتی «سی و پنج» با اجرای فریدون جیرانی به موضوع انتخاب فیلم‌ها برای حضور در سی‌وششمین دوره از جشنواره فیلم فجر اختصاص داشت و میزبان سیدجمال ساداتیان از اعضای هیات انتخاب جشنواره فیلم فجر بود.

به گزارش سایت ۳۰نماایران، فریدون جیرانی در ابتدای برنامه سی و پنچ با اشاره به انتخاب ۲۲ فیلم برای جشنواره فیلم فجر، پرسش‌های خود را از سیدجمال ساداتیان مهمان برنامه آغاز کرد.

چند روز فیلم دیدید؟

تصور کنید حدود ۶۷ فیلم را در ۱۰ روز دیدیم. البته فیلم‌هایی که فرم پر کرده بودند بیشتر از این تعداد بودند اما چون در فرصت معین، کامل نشدند و امسال زمان مشخصی برای ارسال فیلم‌ها مشخص کرده بودند تا هیات انتخاب ببینند، ما هم ملزم بودیم که تا پایان روز نهم جمع‌بندی کرده باشیم و روز دهم نظراتمان را اعلام کنیم.

طبق برنامه انجام شد؟

بله، طبق برنامه‌ای که تعیین کرده بودند انجام شد.

اعضای هیات انتخاب در ابتدای کار در مورد شیوه کارشان با هم صحبتی داشتند؟

حرف‌های کلی زدیم چون همه اعضا در این زمینه تجربه داشتند و تجربه‌شان از من بیشتر بود، البته با آقایان داروغه‌زاده و حیدریان در حیطه مسائل کلی نشست داشتیم.

پس جلسه خاصی نداشتید و شروع به دیدن فیلم کردید؟

بله، در اواسط کار دیدیم لیستی بیرون آمد که به اعضای هیات انتخاب منسوب شده بود که این طور نبود، هرچند این مسائل را مطبوعات برای گرم کردن بازار به راه انداخته بودند.

مطبوعات همیشه حدس‌هایی می‌زنند و حدس‌هایشان هم درست از آب در می‌آید.

بالاخره از روی وجنات کارگردان‌ها می‌توانند تشخیص دهند کدام فیلم‌ها انتخاب می‌شوند.

جمع بندی انجام ندادید؟

خیر، شما خودتان هم قبلا در هیات انتخاب بودید و قاعدتاً اینگونه است که هر یک از اعضا برای خود یادداشت برمی‌دارد و روز آخر از این یادداشت‌ها کمک می‌گیرد.

۶۷ فیلم دیدید. چشم انداز سینمای ایران را در سال ۹۷ با این فیلم‌ها چگونه ارزیابی می‌کنی؟

به نظرم بخشی از سینمای ما همین فیلم‌هایی بود که ما دیدیم و بخشی هم نرسیده بودند.

نرسید یا ندادند؟

تا آنجایی که من می‌دانم نرسید و بالاخره بر اساس قوانین ارشاد باید راف کات باشند و در اندازه‌های مشخصی باشد.

شما فیلم ناقص هم دیدید؟

ناقص در این حد که ۵ دقیقه آخرش نبوده است یا پایان قصه نبود. ۹۰ درصد فیلم‌هایی که ما دیدیم بالای ۸۰ دقیقه بود ولی سروشکل فیلم خودش را نشان می‌داد چه کیفیت و استانداردی دارد.

فضای کلی فیلم‌هایی که انتخاب کردید چگونه است؟

بر اساس ژانر تقسیم‌بندی نکردیم اما بر اساس معیارهایی که داشتیم انتخاب کردیم ولی وقتی کارمان تمام شد دیدیم تنوع ژانر هم دارد و فیلم مقاومت، طنز و اجتماعی دارد اما در مجموع آن چیزی که اقتصاد سینما را پایدار نگاه می‌دارد، اقتصاد سینما و گردش مالی است و سینما بخش اعظمش بعد سرگرمی‌اش است که باید غالب باشد. هرچند که بخشی از سینما می‌تواند بازخورد زندگی اجتماعی سیاسی را به تصویر بکشد که این بحث‌ها در کشور ما چالش برانگیز است و هنوز به جمع‌بندی متقنی با تولیدکنندگان و مسئولان اجرایی نرسیدیم اما در بازخورد زندگی اجتماعی که در برخی فیلم‌ها دیده می‌شود، موضوعات و دستاوردهایی دارد. در سالی که «ایستاده در غبار» و «ابد و یک روز»، توسط دو کارگردان فیلم اولی به جشنواره آمدند، ناگهان جشنواره را تحت تاثیر خود قرار دادند و واکنش مردم هم چنین موضوعی را نشان می‌داد.

اما امسال به چنین پدیده‌هایی بر نخوردید؟

انتظارمان این بود که در کارگردان فیلم اولی‌ها اتفاقات بهتری را شاهد باشیم و نمی‌خواهم بگویم فیلم‌هایشان بد بود اما انتظار داشتیم ابتکارات بهتری را از این بچه‌ها ببینیم.

وجه سرگرمی فیلم‌ها چگونه بود؟

بد نبود؛ به نظرم سر و شکل فیلم‌ها نسبت به سال قبل از نظر گیشه امیدوارکننده‌تر است و گیشه سال ۹۷ باید بهتر از سال ۹۶ باشد.

آیا فیلم‌هایی که انتخاب کردید، وجه سرگرمی را مدنظر قرار دادید؟

بی تاثیر نبود؛ ما معدلی از قصه، نوع روایت، شاکله، نوع جذب مخاطب، بازیگران و همه این موارد را مدنظر داشتیم. من به شخصه این موارد برایم جلب توجه کرد چون اگر فیلم‌ها خیلی خشک و تک بعدی باشند، شاید به اقتصاد سینما هم لطمه وارد کند. برخی فیلم‌ها ممکن است کارگردانی خوبی داشته باشند یا برخی فیلم‌ها روایت قصه‌شان یا هر کدام از موارد دیگر فیلم خوب باشد، اما من برای انتخاب فیلم‌ها، مدنظرم معدل همه موارد بود.

اگر آیین نامه به شما اجازه می‌داد فیلم‌های دیگری را نیز انتخاب کنید تا چند فیلم دیگر انتخاب می‌کردید؟

بالاخره شما هم می‌دانید که فیلم‌ها به لحاظ سلیقه و انتخاب شخصی‌اش، مرتب می‌کند مثلا برخی سال‌ها حتی ما ۳۵ فیلم هم داشتیم و بر اساس ظرفیتی که به ما اعلام می‌کنند، فیلم‌های مرتب شده را اعلام می‌کنیم.

اگر خودت می‌خواستی از بین این ۶۷ فیلم، تعداد بیشتری انتخاب کنی، کدام فیلم‌ها را انتخاب می‌کردی؟

به نظرم جا داشت که ما چند فیلم دیگر هم انتخاب کنیم و فاصله‌های نزدیکی داشتند. فرض کنید اعلام می‌شود قصد دارند یک سری مهندس استخدام کنند که یکی معدلش ۱۹ دیگری ۱۹/۰۱ است؛ به نظر شما باید کدام را انتخاب کرد و ممکن است با یک صدم، یکی بالا بیاید و دیگری نیاید. این موضوع را در مسابقات فوتبال هم شاهد هستیم که دو تیم ۹۰ دقیقه بازی می‌کنند و دو ۱۵ دقیقه هم بازی می‌کنند و در نهایت با شیر و خط یکی حذف می‌شود.

خود ما هم دست اندرکار تولید فیلم هستیم و زحمات و مشقت سینماگران را متوجه می‌شویم. تمامی عوامل هم که در شکل‌گیری یک فیلم کار کردند علاقه‌مند هستند که فیلم شان در این رویداد مهم سینمایی کشور دیده شود، چراکه جشنواره فجر از دو منظر قابل توجه است اول اینکه فیلم‌ها به رقابت می‌آیند و دیگر اینکه تنور دهه فجر را گرم می‌کنند و همه علاقه‌مند به حضور در این جشنواره هستند تا به رقابت بپردازند و متوجه شوند که فیلم شان در چه جایگاهی به نسبت رقبایشان است. همه زحمت خود را کشیده‌اند و همه انتظار داشتند که فیلم‌هایشان حضور داشته باشد اما طبعاً اگر ما به جای این ۲۲ فیلم، ۲۲ فیلم دیگر را انتخاب می‌کردیم فیلم‌هایی که بیرون بودند نیز معترض می‌شدند.

تعداد ۱۰ الی ۱۵ فیلم هستند که همیشه در سلیقه همه شوراهای انتخاب مشترکند..

بله، فیلم‌هایی بود که همه روی آنها اجماع داشتند اما فیلم‌هایی هم بود که از ۷ رای، ۴ یا ۵ رای داشتند.

در مورد فیلم‌هایی که ۴ یا ۵ رای دارند، حرف می‌زدید؟

همه اعضای هیات انتخاب وقتی رای خود را می‌گفتند، سعی می‌کردند از رای خود دفاع کنند و حرف بزنند. در برخی موارد هم که رای‌ها به هم نزدیک می‌شد، سعی می‌کردیم از تئوری‌های خود دفاع کنند و استدلال می‌آوردیم تا شاید بر رای دوستان دیگر تاثیر داشته باشد.

استدلال‌ها بر اساس نوع فیلم و فیلمساز کارها بود؟

بله، از ظنّ خودش سعی می‌کرد از حق آن اثر دفاع کند که برخی اوقات موثر بود و برخی اوقات هم موثر نبود.

خیلی خوب است که در مورد رای‌ها و فیلم‌ها حرف می‌زدید. اینکه می‌گویند جدا جدا فیلم می‌دیدید، صحت دارد؟

همه با هم فیلم‌ها را دیدیم اما برای مثال من در پیش تولید کار جدیدم هستم و کارهای اجرایی پروژه پردیس سینمایی را دارم که مجبور می‌شدم سالن نمایش را ترک کنم و بعداً آن فیلم را ببینم.

برای بقیه دوستان هم چنین موقعیتی پیش آمد؟

بله، بالاخره برخی دوستان استاد دانشگاه هستند و گرفتاری‌هایی داشتند که برخی اوقات اینگونه می‌شد اما به جرأت می‌توانم بگویم که حدود ۸۰ درصد فیلم‌ها را مشترک دیدیم.

برای جمع‌بندی دچار مشکل نشدید و راحت جلو رفتید؟

به جرأت می‌توانم بگویم که روی ۱۸ فیلم به راحتی اجماع داشتیم و رای‌ها به هم نزدیک بود.

جدلی بین شما وجود داشت؟

خیر، هر کسی سعی می‌کرد از تئوری‌های خودش دفاع کند تا حق کسی تضییع نشود.

افرادی که از شورای پروانه نمایش و ممیزی آمده بودند، نظرشان را در شورای هیات انتخاب دخالت می‌دادند؟

اصلاً ما با این نظرها کاری نداشتیم و برایمان کیفیت فیلم مهم بود. شاید نقطه نظراتی داشتند و نت هم بر می‌داشتند اما در هیات انتخاب هیچ بحثی در مورد ممیزی نداشتیم.

ظاهراً سه نفر از اعضای شورای بازبینی هم بودند. آیا شورای بازبینی جدا فیلم‌ها را قبل از شما می‌دید؟

خیر، بعضی اوقات ما منتظر فیلم‌ها بودیم و می‌دیدم که از استودیو فیلم‌ها را می‌آورند و حتی شخصی که فیلم را می‌آورد می‌دیدم که یکی از عوامل فیلم است.

آیا از شورای بازبینی به شما گفتند که یک فیلم را انتخاب نکنید؟

اصلاً

این امکان وجود داشت که مثلا فیلمی به توصیه وزیر ارشاد مورد قبول واقع شود؟

به ما که کسی چنین توصیه‌ای نکرد.

دبیر جشنواره چطور؟

خیر، شاید اگر فیلمی بر اساس رای انتخاب نمی‌شد، توصیه هم داشتیم!

یعنی همه فیلم‌ها بر اساس رای بالا آمدند و هیچ فیلمی بر اساس توصیه انتخاب نشد؟

بله، ما توصیه از کسی نشنیدیم.

در مجموع، کیفیت ۲۲ فیلمی که انتخاب شده را چطور ارزیابی می‌کنی؟

اگر بخواهیم معدل کیفیت این فیلم‌ها را بگیریم، متوسط به بالا می‌شود.

به نظر تو این معدل نسبت به سال گذشته معدل بهتری است؟

به نظرم تا آنجایی که فیلم‌های سال قبل را دیدم، امسال فیلم‌ها شرایط بهتری دارند.

دو سال قبل تو داور بودی اما سال قبل فیلم‌ها را در جشنواره دیدی؟

بله، البته من سال گذشته هیات انتخاب جشنواره فیلم شهر بودم و در آنجا ۹۳ فیلم دیدم که برخی فیلم‌ها را آنجا دیدم که حتی نسبت به آن جشنواره هم امسال در فجر شرایط بهتری را شاهد هستیم.

در فیلم‌های منتخب فیلم‌های اجتماعی، دفاع مقدس و کمدی حضور دارند. در ابتدا در مورد فیلم‌های دفاع مقدسی صحبت کنیم. کیفیت این نوع فیلم‌ها نسبت به سال قبل بهتر است و به مباحث استراتژیک پرداختند؟

برای من این موضوع جای خوشحالی داشت چون یکی از دغدغه‌های من هم این نوع سینماست و جنگ اتفاق افتاده و حوادث را کشیدیم و متوجه هستیم. با دیدن برخی فیلم‌ها در این ژانر بسیار اذیت می‌شدم که برای فیلم هزینه شده اما درنیامده است و تاثیرگذار هم نیست. اما این ژانر تقریباً در حال از بین رفتن بود و کسی رغبتی به تولید در این حوزه نداشت و به ضرب و زور پول هم نمی‌شود یک ابزار موثر را تولید کرد. اینکه فکر کنیم یک ارگان یا سازمان بیاید و پول تزریق کند تا اثری تولید شود، این پول باید در اختیار متخصصش قرار گیرد و تخصص هم با مکتبی بودن تفاوت دارد. بنابراین از حیف و میل شدن پول تاسف می‌خوردم و گاهی می‌دیدم که مسئولان ارگان‌ها و سازمان‌ها هم انتظار آثار بهتری را در قبال صرف هزینه داشتند اما خوشبختانه فکر می‌کنم فیلم‌های امسال، این ژانر را احیا خواهد کرد و برای من به شخصه فیلم‌های این حوزه بسیار جذاب بود و انصافاً یک قدم جلوتر از خوب هم می‌توان در نظر گرفت. مطمئن هستم افرادی که چنین فیلم‌هایی را دوست دارند با رضایت سالن سینما را ترک خواهند کرد و این نویدبخش خوبی است.

در مورد فیلم‌های کمدی هم صحبت کنید که دو فیلم کمدی «مصادره» و «خجالت نکش» به جشنواره راه یافتند.

هر دو فیلم کارگردان فیلم اولی هستند و به نظرم از پسِ ارائه کار قابل قبول برآمدند و قصه فیلم را خوب روایت کردند و برای مردم هم می‌تواند جذاب باشد.

مجموعاً ۴ فیلم کمدی دیدید؟

بله. اگر ظرفیت انتخاب ما کمی بیشتر بود قطعاً یک فیلم دیگر کمدی نیز انتخاب می‌شد چراکه در مرز قرار داشت.

به نظرت کمدی‌هایی که انتخاب شدند، آبرومند و خوب هستند؟

بله. کمدی‌های بزن برویی نیستند و سر و شکل و قصه خوبی دارند.

بقیه فیلم‌ها اجتماعی هستند؟

بله

امسال فضای فیلم‌های اجتماعی جشنواره فجر چگونه است؟

در حوزه‌های مختلفی کار شده است. سینمای اجتماعی ما الهام گرفته از وضعیت عمومی جامعه است و نویسندگان تحت تاثیر حوادث پیرامونی خودشان هستند. بحث اعتیاد در کشور ما به نظرم در مرحله زنگ خطر است و به راحتی دیده می‌شود بنابراین این موضوع حاصل تلنگرهایی است که جامعه در ذهن فیلمسازان ایجاد می‌کند به همین دلیل بیشتر به مباحث مربوط به اعتیاد پرداخته می‌شود. در حالی که سالها قبل سعی می‌کردند این موضوع را مخفی کنند، الان حتی در داروخانه‌ها مواد مخدر مثل تریاک توزیع می‌شود تا به سراغ مواد صنعتی نروند. این موضوع حاکی از آن است که این پدیده شوم توسعه پیدا کرده است. در آثار حوزه اجتماعی با این پدیده به وفور مواجه هستیم و آثار تخریبی و تاثیرات اجتماعی این موضوع در فیلم‌ها شاهد بودیم.

با پرداخت‌های تازه روبه‌رو هستیم؟ یا همچنان متاثر از تفکر فرهادی هستند؟

بالاخره نباید بی‌تاثیر باشد و هر کارگردانی بر اساس سلیقه خودش این موضوعات را طرح می‌کند و اگر سبک فیلمسازی را کنار بگذاریم، تشابهاتی در برخی فیلم‌ها با تفکر اصغر فرهادی دیده می‌شود و آن هم حاکی از وضعیت عمومی جامعه است. اما در مقابل، فیلم‌هایی هم بود که به مسائل امیدوارکننده پرداخته بودند که خیلی هم خوب به تصویر کشیده شده بود.

پدیده شبکه‌های اجتماعی و مجازی که تاثیرات مخرب و منفی دارند، در برخی فیلم‌ها خوب به تصویر کشیده شده بود.

موضوعات اجتماعی متنوع بودند؟

بله متنوع بودند. مشکلات اساسی ما این است که همه چیز شاخص پیدا کرده است و ضریب اعتماد اجتماعی به شدت پایین آمده است. وجدان اجتماعی، دروغ در جامعه و امثالهم از جمله موضوعاتی است که در فیلم‌ها به آن پرداخته شده است.

این نوع سینما توانسته تحلیل جامعی از این شرایط داشته باشد؟

ما در کشور بلاتکلیف هستیم و نقطه نظرهایی که توسط سینمایی‌ها مطرح می‌شود با نقطه نظراتی که توسط مسئولان وزارت ارشاد ارائه می‌شود، تعارض دارد. مثل اینکه یک فردی برای چکاپ ساده دکتر می‌رود و ناگهان دکتر سرطان را کشف می‌کند؛ حال این دکتر وظیفه‌اش در قبال بیمار چیست؟ اگر بحران را مهار کند بیمار به جای اینکه ۶ ماه زنده بماند عمرش زیاد می‌شود. این دکتر اخلاقاً باید چه کند؟ آیا باید بیماری را کالبدشکافی کند یا اینکه باید قرص مسکن به بیمار دهد؟

نکته در سینما هم اینجاست؛ باید یک معضل اجتماعی توسط هنرمند کالبدشکافی شود تا عریان شود و وقتی یک موضوعی عریان شود همه به صرافت حل و فصل آن می‌افتند. از ظنّ من سینمایی هم وقتی به یک معضل اجتماعی می‌رسم علاقه‌مند به کار کردن در آن مورد هستم تا جلب توجه کند. وقتی به یک موضوعی خوب توجه شود می‌تواند افکار عمومی و مسئولان را جلب کند تا به صرافت حل آن بیفتند.

این چالشی که ذکر کردید، سبب نشده برخی فیلم‌ها الکن شوند؟

بحث من هم همین است؛ سینمای ما به خاطر ممیزی‌های تحمیلی وزارت ارشاد و شواری پروانه ساخت، ترسیده است و در نهایت ناخواسته به خودسانسوری افتاده است. این ترس چندین سال است که حاکم شده است در حالی که باید جسارت در سینمای ما مشهود باشد. نمی‌خواهم بگویم همه سینمای ما باید اجتماعی باشد و فیلم‌های خیلی سخیف هم نداشته باشد ولی می‌تواند روی پا باشد و چندین درصد آن باید مسائل اجتماعی را درست بپردازد. مسئولان هم باید کمی پیرامون این موضوعات سعه صدر داشته باشند و دائم انگ سیاه نمایی به این فیلم‌ها نزنند.

من نام فیلم‌ها را بر اساس حروف الفبا می‌برم و فقط یک جمله در مورد آنها بگویید.

اتاق تاریک: به نظرم برای کارگردانش نسبت به کارهای قبلی، پیشرفت محسوب می‌شود و از پسِ روایت و ساختار خوب برآمده است.

امپراتور جهنم: آنقدر پیچیده موضوع را مطرح کرده است که شاید برای مخاطب عام خیلی قابل درک نباشد.

امیر: کارگردان فیلم اولی است که فیلمش را خوب روایت و سعی کرده موضوع را شریف مطرح کند. مساله استیصال یک فرد را خوب روایت کرده بود که آیا با او صادقانه برخورد می‌شود یا از او سوء استفاده می‌کند.

بمب: فیلم دفاع مقدسی است و فرازی به بحران‌های موشک باران را به تصویر کشیده است. به نظرم آقای معادی نسبت به فیلم قبلیش که با من کار کرده بود، به لحاظ کارگردانی پیشرفت داشت و قصه فیلم را خوب روایت کرده است و شرایط را خوب به تصویر کشیده چراکه برای افرادی که آن شرایط تلخ را دیدند این فیلم می‌تواند نوستالژیک باشد.

به وقت شام: فیلم قابل قبول و خوبی است و برای تولیدش زحمت کشیدند ولی به سلیقه من شاید قصه‌اش می‌توانست طور دیگری روایت شود اما سلیقه نویسنده و کارگردان این بوده است. تنها فیلمی است که به موضوع داعش پرداخته است و عملکرد داعش را روایت کرده است. دیدن فیلم مستند «زنانی با گوشواره‌های باروتی» نشان می‌دهد که داعش با مردم چه کرده است و این دوربین مستند خیلی روایت روشنی از وضعیت دارد. فیلم آقای حاتمی کیا نیز به بخشی از گروه‌های تکفیری سوریه و داعش را به تصویر کشیده است و قابل قبول بود.

تنگه ابوغریب: به نظرم پدیده جدیدی در سینمای ایران و ژانر دفاع مقدس است. این فیلم ژانر دفاع مقدس را احیا می‌کند.

جاده قدیم: موضوع اجتماعی است و کارگردان از پسِ موضوعی که دستمایه قرار داده، برآمده است.

جشن دلتنگی: شبکه‌های اجتماعی را دستمایه قرار داده که هم نکات مثبت و هم منفی دارد و کارگردان از پسِ کار برآمده است.

چهارراه استانبول: داستان حادثه پلاسکو را دستمایه قرار داده و در کنار آن قصه‌ای را روایت می‌کند و قصه بدی نیست و قابل قبول است.

خجالت نکش: طنز خیلی بامزه‌ای دارد و به نظرم خیلی نو بود و تکه‌های سیاسی داشت و با رئیس جمهور قبلی مزاح کرده بود. طنز ملیح خوبی از آب درآمده است.

دارکوب: یک موضوع اجتماعی با پس زمینه‌های اعتیاد را به تصویر کشیده که مادری به خاطر عشق رسیدن به فرزندش، اعتیادش را ترک می‌کند و عشق مادر فرزندی خیلی خوب تصویر شده است.

سرو زیر آب: این فیلم هم یکی از فیلم‌های خوبی است که دینش را به دفاع مقدس خوب ادا کرده است.

سوء تفاهم: فیلم بدی نیست، بر اساس ذهنیت خودش یک موضوع را روایت می‌کند که معلوم نیست خواب است یا واقعیت.

شعله ور: از آقای نعمت الله انتظار بیشتری داشتیم چون سروشکل فیلم‌های قبلی اش بهتر بود و روان تر روایت می‌کرد. نمی‌گویم که فیلم بدی است اما سلیس بودن فیلم‌های قبلی اش را ندارد.

عرق سرد: یک موضوع اجتماعی است که در طرح موضوعش خوب بود و از پسِ آن برآمده است.

فیلشاه: در حوزه انیمیشن پدیده محسوب می‌شود و استاندارد انیمیشن کشور را بهبود می‌دهد و خوشحال می‌شوم که در این حوزه توانسته ایم پیشرفت کنیم و به همین دلیل مستقل وارد بخش مسابقه شد. از بین انیمیشن‌هایی که دیدیم فیلشاه بیشتر جلب توجه کرد.

کار کثیف: موضوعی اجتماعی دارد و برای تولیدش خیلی زحمت کشیده بودند و به نظرم کار خوبی بود که خیلی مورد توجه هیات قرار گرفت.

کامیون: به داعش پرداخته و یک موضوع اجتماعی را دستمایه قرار داده است و کار قابل قبولی است.

لاتاری: پیرنگ فیلم به شدت اجتماعی و موضوع فقر است و کار خوبی است.

مصادره: به عنوان یک فیلم اولی به خوبی از پسِ روایت برآمده است.

مغزهای کوچک زنگ زده: یک معضل اجتماعی را دستمایه قرار داده؛ وقتی فقر از جایی وارد شود دین از طرف دیگر خارج می‌شود. ریشه بسیاری از بدی‌ها را فقر می‌داند و تاثیرات تخریبی فقر را می‌توان دید.

هایلایت: در حوزه اجتماعی است و خیلی قابل قبول است و مورد توجه بخش اعظمی از هیات قرار گرفت و به راحتی رای آورد.

تاکید می‌کنم برخی فیلم‌ها که رای نیاورد به دلیل این بود که نمی‌توانستیم بیشتر از ۲۲ فیلم انتخاب کنیم و برخی فیلم‌ها واقعا نزدیک بودند. از طرف دیگر دلم می‌سوزد فیلم‌هایی که بیرون ماندند، فیلم‌های قابل قبولی بودند.

یکی از فیلم‌هایی که من فکر می‌کردم راه پیدا کند، «سراسر شب» موتمن بود؟

اگر ظرفیت‌ها کمی افزایش پیدا می‌کرد، آقای موتمن هم راه می‌یافت.

فیلم دیگری که شنیده‌ام رقابت نزدیکی داشته، «آستیگمات» بوده. درست است؟

بله، این فیلم هم شرایط بدی نداشت.

قرار نیست که آیین‌نامه تغییر کند و توصیه‌ای شود که فیلم‌ها زیاد شوند؟

ظاهراً مقید هستند بر اساس آن چیزی که از قبل اعلام شده، عمل کنند.

آیا فیلم رزرو دارید؟

انتخابی نکردیم مگر اینکه اگر فیلمی انصراف داد از بین فیلم‌هایی که رای بالاتری داشتند یکی را انتخاب کنیم. دلیل مهم دیگری که رزرو اعلام نکردیم به این خاطر بود که حاشیه‌ای درست نشود و اگر قرار است از رزروها کسی وارد شود، بعداً در موردش صحبت می‌کنیم.

در ادامه برنامه، «جواد نوروزبیگی» تهیه کننده فیلم «سراسر شب» روی خط آمد و از سیدجمال ساداتیان سوال پرسید.

نوروزبیگی: من زمانی که دو فیلم «جاودانگی» و «ماحی» به جشنواره راه نیافت و وقتی از چند نفر هیات انتخاب درباره انتخاب نشدن پرسیدم و آنها گفتند که حضور چند فیلم تحمیلی بوده است، اعتراضی نکردم. من همیشه سعی کردم از فیلم‌هایم حمایت کنم و آنها را به جشنواره برسانم و اگر حواشی دارد، مقصر من نیستم. اما من از شما و آقای جیرانی که در هیات انتخاب بوده اید، توقعم به سفارش نیست وحتما چنین اتفاقی نیفتاده اما این مسائل ذهنیت من را از سه سال پیش درگیر کرده است. امیدوارم امسال چنین اتفاقاتی نیفتاده باشد همچنان که من به حضور شما اعتقاد دارم و فیلم‌ها از کیفیت بالایی برخوردار باشد. دوست دارم از خودتان بشنوم که آیا واقعاً «سراسر شب» انتخاب غلطی از جانب من بوده است و نتوانسته استانداردهای سینما را با فرزاد موتمن به وجود آورد؟

ساداتیان: بخشی از این موضوع به سلیقه هیات انتخاب برمی‌گردد و بخشی به این برمی‌گردد که فیلم‌ها به جشنواره می‌آید و منتقدان و مردم می‌بینند و بخشی به این برمی‌گردد که در اکران عمومی، مورد قضاوت قرار می‌گیرند و بالاخره آنجا قضاوت اصلی صورت می‌گیرد که آیا هیات، انتخاب درست یا قصوری کرده است. این انتخاب‌ها، برآیند ذهنی این ۷ نفر است بالاخره برای همه فیلم‌ها زحمت کشیده‌اند. من به جرأت می‌توانم بگویم که امسال هیچ توصیه‌ای نداشتیم، شاید برخی فیلم‌ها توسط ارگان دولتی ساخته شده‌اند اما استانداردهایشان آنقدر جلو بوده که نیاز به توصیه نداشتند و خودشان بارشان را کشیدند و انصافاً امسال فیلم‌های دولتی، خوب ساخته شده بودند. بقیه فیلم‌ها هم فیلم‌های بدنه سینما بودند که توصیه‌ای نداشتند.

نوروزبیگی: افتخارم این است که امسال همکارانم فیلم‌های دفاع مقدسی ساخته‌اند که در جشنواره حضور دارند اما دبیر اعلام کرده بود فیلمی که کامل است را قبول می‌کنیم و وقتی این پیام را شنیدم متوجه شدم که فیلم آقای تبریزی که در دست داشتم به جشنواره نمی‌رسد. اما شنیده‌ام که فیلمی هنوز تمام نشده و فیلمبرداری‌اش ادامه دارد!! چرا اینگونه است؟ این نوع سیاست‌ها من را دچار پارادوکس کرده است. از طرف دیگر، نگران‌کننده است که سهم بخش خصوصی و دولتی به چه میزان است و این موضوع کجای انتخاب‌ها مدنظر بوده است و چه جایگاهی دارد؟

ساداتیان: پنج فیلمی که در حوزه دفاع مقدس است، بودجه‌های دولتی داشتند اما اطلاعی از دولتی بودن بقیه فیلم‌ها ندارم. ممکن است برخی فیلم‌ها از بنیاد فارابی کمک گرفته باشند اما در بخش خصوصی محسوب می‌شوند. انیمیشن «فیلشاه» نیز خصوصی است اما حوزه هنری در بخشی از آن مشارکت داشته است. ما فیلم دولتی را اینطور قلمداد می‌کنیم که صفر تا صد فیلمی توسط یک ارگان دولتی ساخته است.

نوروزبیگی: از اینکه جشنواره تصمیم گرفت ۲۲ فیلم در بخش مسابقه حضور داشته باشد، خوشحالم اما اعتراضم این است که در جشنواره‌های دنیا همیشه توجه خاصی به کارگردانان فیلم اولی می‌شود که با انگیزه وارد عرصه شوند. حیف است که این بچه‌ها حمایت نشوند، ما که همیشه بخش «نگاه نو» داشتیم و حالا حیف است که از این کارگردانان باانگیزه حمایت نشود چراکه اینها آینده سینمای ما هستند. البته این موضوع به شما ارتباطی ندارد و به سیاستگذاری جشنواره ارتباط دارد. الان که سهم فیلم اولی‌ها، سه فیلم است، چطور انتخاب شدند؟

جیرانی: هیات انتخاب ۲۰ فیلم اولی دیده‌اند و حالا می‌توانیم در مورد این فیلم اولی‌ها صحبت کنیم.

ساداتیان: سال‌هایی در جشنواره فیلم فجر فایل فیلم‌های اول را جدا کردند که مورد اعتراض قرار گرفت و فیلم‌های خودشان را قابل ارزیابی در جمع دیگر فیلم‌ها می‌دانستند. شاید تجربه نشان می‌دهد که جایگاه فیلم اولی را درست کنند که به سیاست‌های وزارت ارشاد و دبیر جشنواره بر می‌گردد.

جیرانی: من با آقای حیدریان در این مورد صحبت کردم که او هم گفت بخش «نگاه نو» بخش خوبی بوده است. یازده فیلم اول در این بخش کامل دیده می‌شدند و دو سه فیلم به بخش مسابقه راه پیدا می‌کردند. با آقای داروغه‌زاده هم در این مورد صحبت کردم که ظاهراً قرار شده جشنواره فیلم‌های اول جدا برگزار شود که از نظر من اشتباه است.

نوروزبیگی: آقای ساداتیان به من چه نمره‌ای می‌دهید چراکه با توجه به تجربه و سابقه من، وقتی فیلمنامه را خواندم نظرم مثبت بود و همه عوامل هم این نظر را داشتند اما غافلگیر شدیم و تنها چیزی که می‌تواند منا راضی کند این است که فیلم‌های جشنواره را ببینم که چقدر سطح‌شان بالاتر است و اگر اینچنین نباشد چه باید بکنم. من با خانم درخشنده، آقای ساداتیان و احمد امینی که سینماگر هستند حرف دارم.

ساداتیان: آقای موتمن سال‌هاست در سینما مشغول هستند و وقتی فاصله یک فیلم با دیگری، تنها یک صدم است ما باید چه بکنیم.

نوروزبیگی: یعنی داوران به یک صدم هم نگاه می‌کردند؟

ساداتیان: جناب نوروزبیگی وقتی فیلم‌ها با فاصله کمی به هم نزدیک می‌شوند، ممکن است جای فیلم شما به دیگری تغییر می‌کرد و شاید امروز همان فیلم معترض می‌شد.

نوروزبیگی: آن فیلمی که شما دیدید نیمه کاره بوده است!

ساداتیان: فیلم‌هایی که ما دیدیم همه بالای ۸۰ دقیقه بوده است.

نوروزبیگی: فرقی نمی‌کند. نیمه کاره بوده و به همین دلیل قابلیت اکران ندارد. همچنین اینکه آقای داروغه‌زاده تاکید داشته که هیات انتخاب فیلم‌های کامل را ببینند.

ساداتیان: شاید این موضوع به ضعف دبیرخانه برمی‌گردد.

جیرانی: خاطرم است که فیلم‌های ناقص دو سال پیش هم در جشنواره دیده شد و ۸۰ درصد قابل تشخیص بود.

ساداتیان: شاید تصور بر این بوده که فیلم پایان باز داشته است اما این در حالی است که سر و شکل فیلم کاملاً مشخص بود و شاید فقط نتیجه‌گیری پایانی فیلم نبوده است.

نوروزبیگی: قانون جشنواره می‌گوید که باید فیلم کامل را می‌دیدید.

جیرانی: دو فیلم «شعله‌ور» و «امپراتور جهنم» است که این ویژگی‌ها را دارد و سال‌های قبل ناقص بودند و امسال تکمیل شده و به جشنواره رسیدند.

نوروزبیگی: بحث من درباره هیات انتخاب است و من در مقام تهیه‌کننده باید از این فیلم دفاع کنم و الان در کلیات دچار مشکل هستم؛ فیلم «خودسر» ناقص است و در حال فیلمبرداری که می‌گویند به جشنواره ندهم اما فیلم «سراسر شب» کامل است و می‌فرستم و حالا فیلم کامل من و دوستان دیگر نتوانست با فیلم ناقص رقابت کند. آیا فیلم نیمه کاره بهتر از فیلم کامل است؟ آقای ساداتیان خدا نکند که برای فیلمی توصیه‌ای به شما شده باشد که اگر شده باشد، حق‌الناس است.

ساداتیان: ما تابع فرامین و چارچوب جشنواره هستیم و ممکن است دبیرخانه دچار اشتباه شده باشد.

نوروزبیگی: من با همین فرامین مشکل دارم؛ من می‌گویم وقتی شما یا آقای جیرانی در هیات انتخاب قرار می‌گیرید فرق می‌کنید، شما مسئول نیستید و سینماگر مستقل هستید و هزاران حرف زده می‌شود اما شما باید تصمیم خود را بگیرید. من جای شما باشم فیلم نیمه‌کاره نمی‌بینم و امیدوارم که روزی پیش نیاید در هیات انتخاب باشم چون دردی که شما دو نفر کشیدید را می‌فهمم. شما چند اثر نیمه‌کاره را داوری کردید که من با این کار مشکل دارم که در سینما چه زمانی قرار است عدالت برقرار شود بدون اینکه اتهامی به من زده شود.

ساداتیان: به من کسی توصیه نکرده که فیلمی را انتخاب کنم یا خیر.

نوروزبیگی: ولی قبول می‌کنید که فیلم نیمه‌کاره دیدید؟

ساداتیان: بله، فیلمی بود که سه دقیقه از ۸۰ دقیقه کمتر بود و سر و شکل داشت.

جیرانی: من می‌خواهم از هیات انتخاب گذر کنم و به آقای ساداتیانی برسم که قرار است سینما تاسیس کند. چه زمانی سینماهای شما و در کجا راه اندازی می‌شود؟

واقعیت این است که سینما آستارا تجریش برای اهالی شمیران نوستالژی دارد که سال‌ها از چرخه اکران خارج شده بود. مالکان این سینما از دوستان سابق بودند و با هم مراوداتی داشتیم که حیف است این سالن که در قلب شمیران است، از اکران خارج شود. قرار شد که این سالن را بازسازی کنیم و به بهره‌برداری برسانیم. خوشبختانه این سینما با تیمی جوان و خلاق طراحی مجدد شده و یک سالن آن تبدیل به سه سالن شده است؛ یک سالن با ۵۴۰ صندلی و دو سالن با حدود ۱۲۰ صندلی. تلاش‌مان این بود که برای ایام دهه فجر افتتاح شود و فشرده کار می‌کنیم تا این اتفاق بیفتد.

در اینجای برنامه مجیدرضا مصطفوی، کارگردان «آستیگمات» روی خط آمد تا سوال خود را از ساداتیان بپرسد.

مصطفوی: من روحیه معترض ندارم اما متاسفانه این چند روز مجموعه روایت‌هایی را درباره نحوه انتخاب فیلم‌ها و کنار گذاشتن «آستیگمات» شنیدم. بحث سلیقه، پاشنه آشیل جشنواره فجر شده است یعنی هر سال تعدادی از افراد فیلم‌ها را انتخاب می‌کنند. هیچ کجا وقتی هیات انتخابی تعیین می‌شوند که فیلم انتخاب کنند، سلیقه فردی مطرح نیست و فرد با استاندارد طرف است. دو روز است می‌شنوم که اکثر اعضا فیلم آستیگمات را دوست داشتند یا اینکه برخی می‌گفتند سلیقه ما نبوده! و در جمع بندی نهایی، انتخاب نشد!

می خواستم بدانم واقعا استانداردها در انتخاب رعایت شده است یا فقط سلیقه مطرح بوده است؟

جیرانی: قبل از اینکه آقای ساداتیان پاسخ دهند، شورای بازبینی ارشاد فیلم شما را دید و به شما اصلاحیه داد؟

مصطفوی: خیر هنوز برای دریافت پروانه اقدام نکردم ولی با اتفاقاتی که رخ داده زودتر برای اخذ پروانه نمایش اقدام خواهم کرد.

ساداتیان: وقتی یک فیلم پخش می‌شودف ممکن است منتقدان فیلم را با سلیقه‌های مختلف نقد کنند، چون برداشت افراد از یک موضوع متفاوت است. فیلم از قصه و روایت تشکیل شده که تکنیک هم آن را شکل می‌دهد. حتی شما مستحضرید برای یک بیماری ممکن است چند دکتر نظرات مختلفی داشته باشند و این موارد طبیعی است و از قوانین ثابتی پیروی نمی‌کند.

فیلم شما هم فیلم قابل قبولی است اما ممکن است فیلم دیگری در امتیازبندی شرایط بهتری داشته باشد همانطور که خدمت آقای نوروزبیگی عرض کردم، شاید بهتر باشد که این فیلم‌ها اکران شود و بعد مجموع برآیند سلایق مختلف را به لحاظ موضوعی و تکنیکی بررسی کنیم تا به کار هیات انتخاب نیز ایمان بیاوریم. کسی نگفته فیلم شما از استاندارد خارج است بلکه فیلم‌های دیگر ممکن است امتیازشان بهتر از فیلم شما شده باشد و مطمئناً اگر قرار بود ۵ فیلم دیگر هم انتخاب کنیم حتما فیلم شما هم جز آنها بود.

سینما آستارا خیلی خاطره انگیز است و قرار است سه سالن راه اندازی شود؟

بله با حدود ۸۰۰ نفر ظرفیت نمایش. بعید می‌دانم به جشنواره برسد و بعد از جشنواره فجر راه‌اندازی خواهد شد.

من خاطره دارم که فیلم‌های ایرانی در این سینما خوب فروش می‌رفت؟

بله با توجه به اینکه منطقه شمیران سالن سینمایی نداشته، آن منطقه را خوب پوشش می‌داده است و الان هم برای ظرفیت اقتصادی سینما و هم برای مردم منطقه شمال تهران فضای خوبی است.

قدیم‌ها وضعیت ترافیک اینگونه نبود و مردم به راحتی تردد داشتند به همین منظور امیدواریم در مناطق مختلف شاهد راه اندازی سالن‌های سینما باشیم تا شاهد حضور مردم در سینماها باشیم.

پروژه دیگری که در حال راه اندازی آن هستم، مگاپارس در خیابان شریعتی، خیابان معلم است که مجتمع بزرگ تجرای است و حدود ۲۲۰ هزار متر فضا دارد و ۳ هزار پارکینگ دارد. مگاپارس ۹ سالن دارد که ۸ سالنش سینما است و ۲ سالنش به تئاتر اختصاص می‌یابد و یک سالن بزرگ دارد که قابلیت برگزاری کنسرت هم دارد و ظرفیت آن ۱۴۰۰ صندلی است. مجموعه مگاپارس در مجموع چیزی حدود ۴ هزار ظرفیت نمایشی را افزایش می‌دهد.

چه زمانی افتتاح می‌شود؟

برنامه مان این است تا پاییز سال آینده در چرخه اکران قرار گیرد.

در ادامه «عباس نظام دوست» کارگردان فیلم اولی «گرگ بازی» روی خط آمد و درباره حذف برخی فیلمها که بخش خصوصی آنها را تولید می‌کند و اتفاقا در ژانرهای مختلف هستند صحبت کرد و گفت چرا فیلم‌ها به صورت محدود انتخاب شده است که معمولاً هم جریانی هستند که همیشه در سینماها دیده می‌شوند؟

ساداتیان: اگر بخواهیم ارزیابی کنیم، ۱۶ فیلم گونه‌های مختلف اجتماعی هستند که از میان آنها سه فیلم اولی هستند. البته ما مقید به انتخاب سه فیلم اولی نبودیم اما رای آورد. وقتی فیلم‌های اولی به رقابت می‌آیند باید بر اساس معیارها و استاندر کلی مورد ارزیابی قرار بگیرند و برخی فیلم‌ها در این رقابت گنجیدند واگر هم برخی از گردونه خارج شدند، با فاصله‌های بسیار کم این اتفاق افتاده است. «گرگ بازی» بازی‌ها و استانداردهای خوبی داشت اما این فیلم هم با فاصله کمی کنار ماند.

نظام دوست: انتخاب‌ها به گونه‌ای است که انگار سینمای ما باید در ژانر رئالیستی و اجتماعی باشند که در گیشه موفق هستند و بقیه فیلم‌ها دیگر جایی برای نمایش نخواهند داشت. مورد دیگر اینکه با انتخاب دو فیلم اولی کمدی صورت گرفته، عملاً جهت دهی به این سمت است که فیلم اولی ها، کمدی بسازند و من فکر می‌کنم این موضوع آسیب می‌رساند. من از طرف همه فیلمسازان اول صحبت می‌کنم که برای پیدا کردن سرمایه گذار، بازیگر و … کار سختی در پیش دارند. تمام این عوامل سبب می‌شود حس ناامیدی به ما دست دهد.

جیرانی: شما بر اساس عواملی که آقای نظام دوست گفت، فیلم‌ها را انتخاب کردید؟

ساداتیان: خیر

جیرانی: آیا در مورد فیلم‌های اولی که معمولاً فیلم‌های تجربی هستند که نوع دیگری روایت می‌کنند، توجه داشتید؟

ساداتیان: من از طرف خودم می‌توانم صحبت کنم. هر آدمی یک سلیقه ذهنی دارد و معیارهایی چون نوع روایت قصه، نوع بازی ها، نوع کارگردانی و غیره را نمره می‌دهد. ما تلفیق ژانر نداشتیم و به صورت کلی رای داده ایم. البته ممکن است نوع روایتی که ایشان در قصه‌شان داشتند نتوانسته باشند تاثیری روی هیات انتخاب بگذارد.

نظام دوست: من فکر می‌کنم یکدست بودن سلیقه هیات انتخاب به فیلم‌هایی نظیر فیلم من ضربه زده است چون اینگونه فیلم‌ها مورد علاقه شان نبوده است. ما جوان هستیم و بیشتر دوست داریم تجربه کنیم تا اینکه نگاهی رئال داشته باشیم.

جیرانی: سینما قلهک را هنوز داری؟

بله. سینماتک است که بیشتر فیلم خارجی پخش می‌کند و بیشتر به صورت کلوپی است که فیلم‌های خارجی را برای دست اندرکاران سینما اکران می‌کند. البته وجه آموزشی برای بچه‌های سینما نیز دارد.

غیر از مگاپارس و قلهک، سینمای دیگری هم داری؟

پاساژی در خیابان نظام آباد بالای بیمارستان امام حسین است که دو سالن نمایش داشت که از ابتدای امسال آنجا را تعمیرات اساسی کردم و این دو سالن به مدار سینما وارد شده است. سینمای تیراژه ۲ از ابتدای امسال وارد چرخه سینما شده است.

مجتمع دیگری نزدیک کلارآباد نمک آبرود است که دارای سه سالن سینماست و تا اوایل تابستان راه اندازی خواهد شد.

پخش تان هم راه اندازی شده است؟

تغییراتی در پخش انجام دادیم و با شرکت ایران نوین که تبلیغاتی است، مشارکت کردیم چون ابزار تبلیغاتی خوبی در اختیار دارد و قرار است با هم مبادله داشته باشیم و به آنها فضای تبلیغاتی سینماهای که داریم را دهیم. تلاش مان این است که ظرفیت‌های اقتصادی سینما را افزایش دهیم. ایران به لحاظ فیلمسازی در رده دهم است ولی به لحاظ ظرفیت‌های تولیدی دارای جایگاه خوبی نیست. ظرفیت نمایشی در ایران واقعاً فاجعه آمیز است و عموماً با تولید ۱۰۰ فیلم سالیانه، این تعداد ناچیز است. حدود ۳۵۰ سالن نمایش داریم که بخشی از آن مخروبه است و باید بگوییم ۱۰۰ فیلم را با ۲۰۰ سالن در حال اداره کردن هستیم که خیلی ناچیز است. باید به گونه‌ای سالن‌های سینما را در همه جای شهر پراکنده بسازیم تا مردم برای رفتن به سینما بخاطر سفرهای طولانی در شهر، از خیرش نگذرند. در چند سال اخیر جریانی به راه افتاده که مجتمع‌های تجاری علاقه‌مند به راه اندازی سینما شده اند و بخشی از فضایشان را به سینما اختصاص می‌دهند که حرکت پسندیده‌ای است و باید مدیریت شوند تا بی رویه سالن‌ها نزدیک به هم ساخته نشوند چون ممکن است پس از مدتی به ضد خودش تبدیل شود.

به خاطر راه اندازی سالن‌های سینما به شما تبریک می‌گویم. در حال حاضر فیلم دوم آقای روستایی را تولید می‌کنید؟ بازیگران مشخص شده اند؟

این فیلم بازیگران زیادی دارد که شاید بالای ۵۰ نفر باشند اما بازیگران اصلی پیمان معادی و شهاب حسینی قطعی شدند اما بقیه هنوز قطعی نیستند. برای نقش هایمان کاندید زیاد داریم و در حال مذاکره هستیم. وسواس کارگردانی که فیلم اولش ۷ جایزه گرفته است، برای فیلم دومش زیاد است. علاوه بر اینکه وسواس دارد، سناریوی قصه خیلی سختی دارد و اجرایش هم سخت است.

مدت زمان زیادی برای پروانه ساخت صبر کرد.

بله. این موضوع به ایجاد تفاهم بین سینماگران و مسئولان اجرایی بر می‌گردد.

این تفاهم تاثیری بر از بین رفتن سناریو یا اشکال ایجاد کردن نبوده است؟

بی تاثیر نیست. بالاخره قصه‌ای در ذهن فردی شکل می‌گیرد و اگر بخواهد پس و پیش شودف مثل متن ادبی می‌ماند که ممکن است شیوایی اش را از دست دهد و خالق اثر باید دوباره روی ریتم آن کار کند اما قصه قابل اعتنایی دارد و به خاطر وسواس همه ما، توقع مان بالا است و تمام تلاش مان این است تاثیر خوبی بر جای گذارد و فیلم قابل قبولی ارائه دهیم.

آقای نصراللهی در حال اتمام دکور هستند و حدود ۱۰ روز دیگر هم فیلمبرداری را شروع می‌کنیم و تلاش می‌کنیم که قبل از عید نوروز تصویربرداری تمام شود.

«آشغال‌های دوست داشتنی» را دیدید؟

ندیدیم. هیات انتخاب وظایفش در چارچوب است که نباید در کارهای اجرایی دبیرخانه و مسئولان جشنواره دخالت کنیم. اتفاقا ما خوشحال می‌شدیم که فیلم را ببینیم و در مورد بحث‌های پیرامون آن بیشتر روشن شویم. من غالباً فیلم‌هایم دچار این وضعیت بوده است؛ زمانی بود که به رنگ ارغوان را داشتیم که دچار چنین وضعیتی شد و حاشیه دار شد که بعد از سالها، نمایش دادند و اتفاقاً حساسیت‌های زیادی در بر نداشت و ذهنیت‌هایی که دیکته شد زیاد با واقعیت فیلم منطبق نیست. برف روی کاج‌ها هم زیاد حاشیه داشت اما وقتی اکران شد، از حاشیه خبری نبود.

بحث من این است که مسئولان ارشاد با واقعیت فیلمسازی آشنا هستند اما فشارهای کاذب بیرونی، آنها را محتاط کرده و به نظرم این فشارها، کارشناسی شده نیست و روی هر فیلمی که این وضعیت برایش پیش آمد، بعد از نمایشش دیدیم که واقعیت طور دیگری بود.

اگر بگذارند یک بچه سیکل رشد طبیعی خود را طی کند، زودتر به بلوغ و تکامل می‌رسد و شل کن سفت کن‌ها نمی‌گذارد بچه شکل بگیرد. سینمای ما هم قدمتی ۴۰ ساله دارد ولی به لحاظ بلوغ ذهنی اش، فراز و فرودهایی داشته که عقب تر از ۴۰ سال به نظر می‌رسد. بگذارید سینما مسیر خودش را رود و باور کنید در همه جای دنیا این مسیر امتحان شده است و مسائل زیادی به وجود آمد و در آخر هم به این نتیجه رسیدند که باید مسیر خودش را ادامه دهد.

از زمانی که سینما را رها کردند تا سیکل تکاملی اش را طی کند، وضعیت بهتری حاکم شد. مردم در هر کشوری مسائل ملی و خط قرمزهایشان را می‌شناسند و اینگونه نباشد که عده‌ای فکر کنند فقط آنها از همه چیز مطلعند و دیگران نمی‌دانند. سینما در جوهره خودش، چارچوبی دارد که باید بگذاریم در چارچوب خودش پیش رود.

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :