چاپ
گرن تورینو؛ حصار تلخ

30نماایران-حمید غفاریان: «گرن تورینو» در خلق جغرافیای محل و حتی شخصیت پردازی آدمهای اصلی فیلم بسیار خوب عمل می کند اما کشش دراماتیک فیلم کم دارد و گاها روزمرگی را با دیالوگ های جذاب تلفیق کرده است تا مخاطب را نگه دارد که البته همین موقعیت های کوچک است که فیلم را می سازد.

«گرن تورینو» ساخته کلینت ایستوود در سال ۲۰۰۸ است و داستان زندگی یک افسر کهنه‌کار والت کوالسکی که از جنگ کره دل خوشی ندارد و از کره‌ای‌ها متنفر است، ولی در حال حاضر با یک خانواده کره‌ای همسایه است را روایت می کند که در شروع یک پارادوکس ذاتی می تواند شروع خوبی برای یک داستان باشد و البته این فیلم در ادامه دغدغه های خود کلینت ایستوود است که علاقه مند است تا تصویر یک پیرمرد برآمده از دل سینمای قهرمان که خود روزگاری سردمدار آن بوده را با یک شمایل عدالت محور اما خسته با چاشنی منظق را بازی کند.

البته این پیری و خستگی ایستوود در سال ۲۰۰۸ بر روی ساختار فیلم هم بی تاثیر نبوده است و بعدها کلینت ایستوود در کارگردانی اش دست به تجربه های متفاوت تر مثل «تک تیرانداز آمریکایی» و «سالی» میزند که ساختار فیلم سینمایی تر می شود اما در همین فیلم «گرن تورینو» نشان می دهد که می شود فیلم کوچک ساخت اما همچنان قهرمان را در آن حفظ کرد، قهرمانی که خود سابقه جنگ طلبی دارد اما امروز انزوا از او یک پیرمرد غرغرو ساخته است که فقط به دنبال حفظ حریمی است که برای خود ساخته است و زمانی هم بین همسایگان خود محبوب می شود که از باغچه خانه اش حفاظت می کند و زمانی که طعم مهربانی را از سوی کره ای های منطقه دریافت می کند متوجه می شود که می توان چاشنی این زندگی تلخ حصار کشیده اش را تغییر دهد، آن هم در شرایطی که خانواده اش حوصله ای برای او ندارند.

فیلم برای کشش داستانی و حجم ملودرام به کلیشه های رایج ژانر بسنده می کند و از یک گروه جوانان مریض شمایلی می سازد از یک منافق جلوی کلینت ایستوود که با وجود سابقه ای که در جنگ دارد تلاش نمی کند برای آنها پرونده سازی کند و در شرایطی که نشان می دهد علاقه ای به شکست ندارد اما پایان فیلم بر علیه کارکتری است که ساخته می شود.

«گرن تورینو» در خلق جغرافیای محل و حتی شخصیت پردازی آدمهای اصلی فیلم بسیار خوب عمل می کند اما کشش دراماتیک فیلم کم دارد و گاها روزمرگی را با دیالوگ های جذاب تلفیق کرده است تا مخاطب را نگه دارد که البته همین موقعیت های کوچک است که فیلم را می سازد اما در طول فیلم مخاطب انتظار شنیدن خاطره خود ماشین «گرن تورینو» را دارد که مطرح نمی شود و وصیت این ماشین می توانست بیانیه ای باشد از زندگی خود والت که حتی خانواده اش هم از آن بی خبر بودند.

«گرن تورینو» به لحاظ تولید یک فیلم کوچک است اما در پس آن علاوه بر سینما یک حرف انسان دوستانه و ضدجنگ است که نشان می دهد زمانه چطور روی ایده آل ها سایه می اندازد و گذر عمر چقدر روی نگاه ها تاثیر می گذارد و بهتر است تصمیم گیری امروز به شکلی باشد تا آینده از آن خجالت نکشیم.

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :