چاپ
دارکوب؛ شاید برای شما هم اتفاق بیافتد!

30نماایران - حمید غفاریان:فیلم نه دغدغه اش مشخص است و نه حرفش را می تواند صریح بزند، معجونی است از داستانک های ناموزون که بهم چسبیده شده است،شخصیت هایی که در فیلم گنجانده شده اند تا باشند و در پایان فیلم با یک پایان بندی به سبک فیلمفارسی پرونده خودش را جمع و جور می کند و وارد بایگانی می شود.

«دارکوب» تازه ترین فیلم بهروز شعیبی بعد از فیلم خوب «سیانور» است و تجربه ای که با دیدن آن انگار این فیلم از یک دهه گذشته جریان سینمای ایران وارد جشنواره فیلم فجر سال ۹۶ شده است و جزو فیلم های جا مانده است،«دارکوب» در ابتدا از فیلمنامه ضعیفش ضربه می خورد و بعد در اجرا الکن و گویی همه در خدمت این بودند تا یک فیلم متوسط را بسازند تا کاری کرده باشند.

فیلم نه دغدغه اش مشخص است و نه حرفش را می تواند صریح بزند، معجونی است از داستانک های ناموزون که بهم چسبیده شده است،شخصیت هایی که در فیلم گنجانده شده اند تا باشند و در پایان فیلم با یک پایان بندی به سبک فیلمفارسی پرونده خودش را جمع و جور می کند و وارد بایگانی می شود.

این فیلم و شخصیت اصلی اش با بازی ضعیف سارا بهرامی که شمایلی از معتاد درون ذهنش است که برمی گردد به شاهکار مسعود کیمیایی «گوزن ها»، البته شاید در اجرا مقصر اصلی بازیگر نباشد اما حداقل با یه شناخت می توانست زن هایی که امروزه به دام اعتیاد افتادند را با شناخت و تحقیق بیشتر رصد می کرد.

داستان از همان شروع، قصه خودش را پایان می دهد و جای مخاطب هم معلوم است در این فیلم کجا قرار می گیرد، چراکه از همان ابتدا بازنده و برنده فیلم مشخص است و هرچه دیگر می بینیم زیاده گویی هایی است که کش پیدا می کند، درام اصلی زمانی شکل می گرفت که این مادر بعد از رهایی از اعتیاد وارد داستان می شد و دادخواستش را مطرح می کرد و برگ برنده مرد فیلم همین کشف اعتیاد و لغزش هایی که می توانست برای او در نظر گرفت اما فیلم خودش درام نمی سازد و در حد یک داستان شاید برای شما هم اتفاق بیافتد بافی می ماند.

«دارکوب» شخصیت هم نمی سازد،تمام آدمهای اون خانه یک کاریکاتوری هستند از زن هایی که در گرداب اعتیاد هستند و آسیب های جدی آنها را مطرح نمی کند و در بسیاری از جاها نشان می دهد که چقدر اینا خوش هم هستند! و یا شخصیتی ها که عبوری هستند مثل جمشید هاشم پور،کاوه و برادر زن با بازی هادی حجازی فر که همه اینها می توانست از فیلم کنار برود و اتفاقی هم برای آن نیافتد.

شعیبی با «سیانور» در این سن و سال نشان داد که می تواند دست به کارهای موفق در اجرا بزند اما «ذارکوب» فیلمی است که مغایر با همین کارنامه محدود شعیبی در سینما است.

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :