- پایگاه خبری و تحلیلی 30نماایران - http://30nemairan.com -

یک شوی بی مزه در یک رویداد جهانی / سقوط آزاد عادل فردوسی پور با ۲۰۱۸

به گزارش سایت ۳۰نماایران، در حالی که به اواخر جام جهانی نزدیک می شویم اما شبکه سه در ساخت برنامه ای حرفه ای در شان این رویداد مهم دوباره میدان را به عادل فردوسی پور داد که او نسخه بی نمک و ساده انگارانه ای از ۹۰ را در جام جهانی پیاده سازی کند و سطح تخصصی برنامه را به نازل ترین شکل ممکن خود برساند و مشخص نیست در جلسات هماهنگی مدیران با فردوسی پور برای ساخت یک برنامه برای یک رویداد مهم چه گذشته است و مدیران با چه لایه پیشنهادی برنامه ویژه جام جهانی مواجه بودند

با توجه به برگزاری رویداد جام جهانی هر چهار سال یک بار ، این رقابت ها قطعا برای بسیاری از مردم می تواند کلاس درس فوتبال و آنالیز آن و همچنین نزدیک شدن بیشتر ملت ها به هم باشند اما در برنامه ویژه جام جهانی ۲۰۱۸ آنقدر دو مجری درگیر معرفی اپلیکیشن های مشکوک هستند که از اصل آن جا مانده اند و زمان بافی مانده هم به صحبت های نازل و شوخی ها بی مزه و تمسخر مخاطبانی که در قرعه کشی موفق به جایزه شدند می شود و اوج این نازل بودن به برنامه دوشنبه شب برمی گردد و آنهم زمانی که امید روانخواه یک نقد مهم و کارشناسی به نحوه عملکرد تیم ملی می کند، مجری حرف او را قطع می کند و درباره سوغاتی شهرش با تمسخر مخاطبی که روی خط آوردند صحبت می کند و این پاس کاری نازل با سوال های بی ربط از برنده قرعه کشی به اتمام برسد، بدون توجه به نظرات کارشناسی که به برنامه دعوت شده است و حرفی که به دور از هیجانات این روزها مطرح کرده است اما پرواضح است که فردوسی پور برخلاف فوتبال ۱۲۰و اعتمادی که مدیران برحسب همان برنامه به وی داشتند به سبب مخالفت با حضور پویول، او هم اجرا و روند پیش روی برنامه ویژه جام جهانی را بسیار بی تفاوت جلو می برد و تهیه و اجرای برنامه «۲۰۱۸» یک دستاورد منفی در کارنامه مجری ای است که این روزها روی آنتن حال مساعدی ندارد.

برنامه ۲۰۱۸ آنقدر درگیر مسائل بی ارتباط به اصل است که در خلق ایده برنامه سازی برای یک رویدادی که مملو از اطلاعات است دچار خلا می شود و درحالی که می شد همه خبرنگاران ساکن کشورها و شهرهای صداوسیما را فعال کرد و از بازگشت تیم ها به کشورشان گزارش بگیرند و یا نشریات مهم را انعکاس دهند و کارشناسانی دعوت شوند که هدفشان اضافه کردن معلومات به مردم نسبت به بازی ها هستند و همچنین بهره گیری از نیروی مطبوعات ورزشی برای تحلیل ژورنالیستی و هزاران ایده ای که در این برنامه، عادل فردوسی پور کنار گذاشته است و دلش به یک محمدحسین میثاقی خوش است که از حال و احوال خودش از روسیه گزارش می دهد و یا کارشناسانی که از علایق خود می گویند و مجریانی که فقط به دنبال پیدا کردن راهی برای شوخی های سطحی خود هستند همانطور که در برابر مجید حسینی شوخی آنقدر نازل بود که رفتار جدی این بازیکن می توانست الگوی خوبی برای فردوسی پور باشد که برای جذب مخاطب و قرار گیری ویدیواش در شبکه های مجازی به دنبال راه های بهتری باشد.

برنامه گزارش ورزشی می تواند نمونه خوب و خلاقانه ای باشد تا عادل فردوسی پور ببیند شیوه اجرای رضا جاودانی و بستر تخصصی ای که وی برای برنامه مهیا کرده است و از طرفی محمدرضا احمدی که در ۲۰۱۸ مهار نشده است اما در برنامه رضا جاودانی چطور هر حرفی را مطرح نمی کند.

در میان برنامه های ویژه جام جهانی، شبکه ورزش با «فصل داغ فوتبال» خیلی خوب ظاهر شده است و استفاده از نظر کارشناسان صاحب سبک و همچنین ارتباط ها تصویری که با روسیه گرفته می شود با گزارش نوربخش در انتقال حس و حال در شیوه تخصصی خودش بهتر عمل کرده است و اجرای پرحرارت جواد خیابانی از دو مجری حاضر در شبکه سه بسیار بهتر و حرفه ای تر عمل کرده است.