چاپ
فرار رو به جلو برای ترویج ابتذال / رده بندی سنی؛ ترفندی برای طراحی و نفوذ یک شورای دیگر!

30نماایران: ابلاغ طرح رده بنی سنی فیلم های سینمای ایران به سینماداران،پخش کنندگان و تهیه کنندگان، نشان از ورود یک جریان فرمایشی دولتی برای بی مساله کردن فیلم هایی است که طی این سالها به سطحی ترین شکل ممکن سینما را از مسیر اصلی اش خارج کردند و با فرمول های امتحان پس داده به دنبال جذب تماشاگر با هر ترفندی هستند.

هفته گذشته حسین انتظامی؛ سرپرست یا رییس سازمان سینمایی در ابلاغیه ای به سینماداران، دفاتر پخش و تهیه‌کنندگان سینما خواستاره اجرای دقیق رده بندی سنی شد به طوری که بر اساس این دستورالعمل که سه فصل و ۱۶ ماده دارد، فیلم‌های سینمایی به چهار گروه قابل نمایش برای سنین ۹ سال، ۱۲ سال، ۱۵ سال، ۱۸ سال رده‌بندی شده است و بر اساس این رده‌بندی فیلم‌هایی که دارای الفاظ یا صحنه‌های نامناسب هستند برای کودکان زیر ۹ سال ممنوع است. فیلم‌هایی که دارای صحنه‌های خشونت‌آمیز، دلهره‌آور، استعمال دخانیات، الفاظ نامناسب است برای زیر ۱۲ سال ممنوع است. فیلم‌هایی که دارای صحنه‌های خشونت‌آمیز، ترسناک، استعمال مواد مخدر، روابط خلاف عرف جامعه، زبان تند و نامناسب است برای زیر ۱۵ سال ممنوع است. فیلم‌هایی که دارای صحنه‌های افراطی خشونت، صحنه‌های استعمال مواد مخدر، صحنه‌های تداعی‌کننده روابط زناشویی، الفاظ و حرکات نامناسب است برای زیر ۱۸ سال ممنوع است.

این اقدام اجرایی و دستوری سرپرست سازمان سینمایی در حالی ابلاغ می شود که نقد جدی به روند ترویج ابتذال در سینمای ایران و حمایت از فیلم های سخیف به بدنه مدیریت سینما وارد است و نمونه آن را در همین اکران نوروزی تجربه کردیم و «رحمان ۱۴۰۰» و تخلف سازندگان آن بعد از فروش ۲۲ میلیاردی بر کسی پوشیده نیست اما سازمان سینمایی به جای سیاست گذاری مقابله با سینمای کمدی مبتذل به دنبال راهی است که پای خود را از زمین این فیلمسازها بیرون بگذارد و با اجرای رده بندی سینما فرار رو به جلو کند.

اینکه در ابلاغیه سرپرست سازمان سینمایی عنوان های صحنه‌های افراطی خشونت، صحنه‌های استعمال مواد مخدر، صحنه‌های تداعی‌کننده روابط زناشویی، الفاظ و حرکات نامناسب وجود دارد، نشان می دهئد که ما با سازمان سینمایی و مدیریتی مواجه هستیم که قرار است با این ترفند از آن حمایت کند، البته قطعا سینما جای نشان دادن این صحنه ها است اما طی این سالها فیلمسازان بساز و بفروشی با سطحی ترین شکل ممکن این صحنه ها را به تصویر کشیده اند و در این میان حتی نزدیک ترین فرد زندگی خودشان را هم وارد اجرای این صحنه ها کردند اما مگر می شود رده بندی سنی را مدیران سالن های سینما به شکل درستی اجرا کنند؟! قطعا خیر و حال بر فرض اینکه سالن داران سینما هم بتوانند این ابلاغیه را اجرا کنند اما چطور می شود در نسخه خانگی مانع نمایش این فیلم ها نحت عنوان سینمای ایران برای فرزندان شد؟!

مسئله بعدی جدای از شکل اجرایی این طرح که قطعا با شکست مواجه خواهد شد و تنها ترفندی می شود تا جلوی دهان عده ای گرفته شود و فضا را برای عده ای دیگر که سینما کسب و کار پررونق شان شده است، باز تر خواهد کرد، آورده ای برای سینمای ایران محسوب نمی شود، جز این که مدخلی می شود برای نفوذ رانت و فساد به شوراهای رده بندی سنی که از همین حالا سهم خواهی گروه های مختلف از آن آغاز شده است به طوری که خانه سینما و جامعه تهیه کنندگان از متقاضیان اصلی حضور در این شوراها هستند که گویا برای برخی از این اعضای همیشگی، یک روز خالی وحود دارد تا در گروه های شورایی خلع الساعه حضور پیدا کنند و حق جلسه شان را دریافت کنند که در نهایت با رفتارهای سلیقه ای موجب حذف تعداد زیادی از مخاطبان یک فیلم شوند که بر حسب سلیقه این شورا در چارچوب رده سنی تعریف شده قرار گرفته است و این می تواند دستاوردی شود برای نفوذ آسیب زدن به یک اثر قابل تامل!

به نظر می‌رسد دستورالعمل یاد شده بر خلاف آنچه که از آن بر می‌آید، بدون مطالعه دقیق و در فضایی نمایشی و فرمایشی تدوین شده است و نوعی اعتباربخشی به آثار مسئله‌دار و در عین حال آزادی عمل بی‌حساب و کتاب به معدود سینماگرانی است که تابحال مجالی برای عرضه‌اندام‌های مخرب و درآمدزایی‌های میلیاردی خود در نظام جمهوری اسلامی پیدا نکرده و تعالی فرهنگ و هنر این سرزمین برایشان اهمیت چندانی ندارد. امید که سازمان سینمایی با صداقت و شفافیت بیشتری رفتار کند.

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :