نوشته هایی با برچسب "حمید غفاریان"

قانون مورفی؛ کارزار واهی

قانون مورفی؛ کارزار واهی

30نماایران - حمید غفاریان: فیلم ابتدا از فیلمنامه ای ضربه می خورد که به جای شخصیت سازی و زوج سازی امیر جدیدی و امیر جعفری دل بسته پلان های شمال کشور و برخی تعقیب و گریزها همراه با بدلکاری می شود و از این ها، آیتم هایی مانند رفتن دو کارکتر فیلم به ویلایی بالای کوه بیرون می آید که از آن جمله همیشگی رامبد جوان که می گوید «ما خیلی با حالیم» می آید، موقعیت هایی که کمک نمی کند تا همه این ها تبدیل به یک بهم پیوستگی در جهت یک ساختار خیلی نه پیچیده شود.

همسر؛ استعدادی که پنهان ماند

همسر؛ استعدادی که پنهان ماند

30نماایران - حمید غفاریان: اساسا فیلم «همسر» سعی کرده است پیش روی داستان را با توجه به شرایط تحمیل شده جلو ببرد اما از جایی این تحمیل باید رنگ تعلیق به خود بگیرد و به همین دلیل فیلم وارد فلش بک می شود که منطقی ندارد اما می توانست این برگشت به عقب و روایت زندگی جوآن و جوزف از دریچه نگاه خصمانه در عین حال واقع گرایانه آن نویسنده زندگینامه باشد.

رُما؛ تکیه بر باد

رُما؛ تکیه بر باد

30نماایران - حمید غفاریان: «رُما» قصه پرکششی ندارد اما روزمرگی آدمها و به خصوص کلئو و روند پیش روی زندگی او به قدری سمپات در موقعیت ناجوری است که جلو رفتن آن به میزان پر شدن کاسه صبری است که کلئو آن را در اختیار خود قرار داده است و با مخاطبش سهیم می شود.

به مناسبت تولد آقای فیلمساز / لحظه های لعنتی منتهی به ۶۰ سالگی!

به مناسبت تولد آقای فیلمساز / لحظه های لعنتی منتهی به ۶۰ سالگی!

30نماایران - حمیدغفاریان:حالا که در سن 55 سالگی در تدارک فیلم جدیدش است، یاد مصاحبه ای از او می افتیم که 60 سالگی شروع بازنشستگی اش است و در صورتی که نتواند به صورت 35 فیلمبرداری کند، سن بازنشستگی اش هم پایین تر می آید، این صحبت ها نگرانی این روزهای طرفداران فیلمسازی است که در کارنامه محدود فیلمسازی اش یک شیدایی می بینیم که سینما در آن رنگ دیگری دارد .

صنف واحد تهیه کننده؛ آرزویی بر جای مانده!

صنف واحد تهیه کننده؛ آرزویی بر جای مانده!

30نماایران - حمیدغفاریان: در شرایطی که هر روزه هزینه تولید یک فیلم سینمایی سخت تر می شود و رییس فعلی سازمان سینمایی هم به دنبال تضعیف بنیاد سینمایی فارابی در تولید فیلم است باید با تشکیل یک نظام تهیه کنندگی به یک چشم اندازی دست یافت که این اجماع بتواند حرکت های مهمی را در زمینه مجوز تهیه کنندگی و نظارت کامل بر نفروختن کارت تهیه کنندگی کند تا جلوی بریزوبپاش های تولید گرفته شود و از طرفی تهیه کننده واقعی بخش خصوصی بتواند در این فضا فیلم خود را در فضای حرفه ای بسازد و با دستمزدها نجومی ربرو نشود.

روانی؛ خانه ارواح ساکن هتل بیتس

روانی؛ خانه ارواح ساکن هتل بیتس

30نماایران - حمید غفاریان:«روانی» آلفرد هیچکاک نمونه ای کامل و مرجعی تمام عیار برای یک قصه گویی ساده دلهره وار با فرمی یک دست است که همچنان سکانس به سکانس آن لازمه یادآوری و تحلیل های تازه در چیدمان یک سینمای مولف است.

سه بیلبورد خارج از ابینگ،میزوری؛ پازل ناهمگون

سه بیلبورد خارج از ابینگ،میزوری؛ پازل ناهمگون

30نماایران - حمیدغفاریان:تکه هایی مثل شرکت تبلیغاتی،اداره پلیس،خودکشی و زندگی رئیس پلیس،رئیس پلیس جدید،کوتوله و.... همه این داستانک ها که می خواهد یک منطق را در بافت داستانی روایت کند به یک زبان اصیل و سلیس تبدیل نمی شود و در همه عناصر، کارگردان به حد متوسط بودن رضایت داده است و همین رضایت دادن هاست که دیدن آن عصبانی می کند.

چهارراه استانبول؛ پایان یک دوره / امیر؛ آنارشیسم بی آزار

چهارراه استانبول؛ پایان یک دوره / امیر؛ آنارشیسم بی آزار

30نماایران حمید غفاریان: در طول جشنواره تلاش کردیم حداقل روزانه برای دو فیلم ریویویی را در سایت منتشر کنیم که با استقبال هم مواجه شد اما کمبود فرصت کافی برای تامل نوشتن و همچنین پتانسیل نداشتن برخی فیلم ها برای یک نقد کامل باعث شد از چند فیلم جا بمانیم، به همین خاطر طی این هفته فرصتی است برای انتشار فیلم های جا مانده تا پرونده فیلمنوشت 96 برای همیشه در پرونده موضوعی 30نماایران ثبت شود.

دارکوب؛ شاید برای شما هم اتفاق بیافتد!

دارکوب؛ شاید برای شما هم اتفاق بیافتد!

30نماایران - حمید غفاریان:فیلم نه دغدغه اش مشخص است و نه حرفش را می تواند صریح بزند، معجونی است از داستانک های ناموزون که بهم چسبیده شده است،شخصیت هایی که در فیلم گنجانده شده اند تا باشند و در پایان فیلم با یک پایان بندی به سبک فیلمفارسی پرونده خودش را جمع و جور می کند و وارد بایگانی می شود.

بمب،یک عاشقانه؛ ساده انگارانه ای با لوگوی عشق
نقد فیلمهای جشنواره/

بمب،یک عاشقانه؛ ساده انگارانه ای با لوگوی عشق

30نماایران-حمید غفاریان:«بمب،یک عاشقانه» نسبت به فیلم قبلی پیمان معادی، یک عزیمت بزرگ به عقب است، در حالی که با فیلم اولش نشان داده بود می تواند معظلات درون خانواده ای را هرچند با شخصیت های اندک به خوبی پیش ببرد و تجربه جدید او نشان داد که برای کارگردانی فیلمی در اندازه تاریخی با تعدد شخصیت مناسب نیست.